Akuła (1909)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy okrętu zwodowanego w 1909 roku. Zobacz też: inne znaczenia nazwy „Akuła”.
Akuła
Ilustracja
Klasa okręt podwodny
Projekt Iwan Bubnow
Historia
Stocznia Bałtycka
Położenie stępki grudzień 1906
Wodowanie 22 sierpnia 1909
 Carska MW
Wejście do służby 1911
Zatopiony 1915
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność
• na powierzchni
• w zanurzeniu

370 ton
468 ton
Długość 56 metrów
Szerokość 3,7 metra
Zanurzenie 3,4 metra
Zanurzenie maksymalne 50 metrów
Napęd
2 silniki Diesla
1 silnik elektryczny
Prędkość
• na powierzchni
• w zanurzeniu

10,66 węzła
6,4 węzła
Zasięg 1900 mil (pow.)
38 Mm (zan.)
Wyrzutnie torpedowe 2 × 450 mm (dziób)
2 × 450 mm (rufa)
4 wyrzutnie Drzewieckiego
Załoga 24

Akułarosyjski okręt podwodny o wyporności 370 ton na powierzchni, zwodowany 22 sierpnia 1909 roku w stoczni Bałtyckiej w Petersburgu. Ukończony we wrześniu 1911 roku, 28 listopada 1915 roku zatonął na minie pod Windawą. „Akuła” została zaprojektowana przez rosyjskiego inżyniera Iwana Bubnowa. Mimo problemów z układem napędowym, okręt o rezerwie wyporności 25% uważany był za udaną konstrukcję.

Oryginalny projekt przewidywał układ napędowy, w którego skład wchodziły trzy silniki Diesla o mocy 300 koni mechanicznych każdy, napędzające trzy wały napędowe. W rzeczywistości, wybudowany okręt napędzany był jedynie dwoma silnikami spalinowymi napędzającymi dwa wały, trzeci zaś wał napędzany był przez silnik elektryczny o mocy 225 KM, zamieniony później na jednostkę o mocy 300 KM.

Okręt wyposażony był w dwie standardowe wyrzutnie torpedowe kalibru 450 mm na dziobie oraz dwie wyrzutnie na rufie, a także cztery wyrzutnie systemu Stefana Drzewieckiego. Z załoga liczącą 24 osoby, okręt zanurzał się do głębokości peryskopowej w ciągu 180 sekund, przy dopuszczalnej głębokości zanurzenia wynoszącej 50 metrów.

Wyrzutnia Drzewieckiego z umieszczoną wewnątrz torpedą na „Akule”.


Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Norman Polmar: Submarines Of The Russian and Soviet Navies, 1718-1990. Jurrien Noot. Wyd. I. Annapolis: Naval Institute Press, 1990, s. 232. ISBN 0-87021-570-1.