Alaksandr Ulicionak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 21 lutego 1954
Rakuzowka
Zawód, zajęcie dziennikarz
Alma Mater Wydział Dziennikarstwa Białoruskiego Uniwersytetu Państwowego
Dzieci dwoje

Alaksandr Leanidawicz Ulicionak (biał. Аляксандр Леанідавіч Уліцёнак[a], ros. Александр Леонидович Улитёнок, Aleksandr Leonidowicz Ulitionok; ur. 21 lutego 1954 w Rakuzowce) – białoruski dziennikarz, redaktor naczelny gazety „Swobodnyje Nowosti”, członek Białoruskiego Związku Dziennikarzy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 21 lutego 1954 roku we wsi Rakuzowka, w rejonie mohylewskim obwodu mohylewskiego Białoruskiej SRR, ZSRR. W 1980 roku ukończył Wydział Dziennikarstwa Białoruskiego Uniwersytetu Państwowego. W latach 1979–1986 pracował jako korespondent, kierownik działu w gazecie „Zwiazda”. W latach 1986–1991 był korespondentem gazety „Prawda” w Białoruskiej SRR. Od 1991 roku pełnił funkcję redaktora naczelnego gazety „Swobodnyje Nowosti”. Dwukrotnie w czasie jej istnienia nakład przekraczał 100 tysięcy egzemplarzy, co zdaniem autorów książki Kto jest kim w Białorusi można uważać za rekord dla niezależnej białoruskiej prasy. Według tych samych autorów czynione przez władze Białorusi próby zniszczenia gazety doprowadziły do sztucznego obniżenia jej nakładu do 5 tysięcy egzemplarzy. Ze względu na pojawiające się trudności finansowe Alaksandr Ulicionak nie pobierał wynagrodzenia za pracę na stanowisku redaktora naczelnego w okresach od pół roku do roku. Jednocześnie regularnie wypłacał je pracownikom[1].

Alaksandr Ulicionak jest członkiem Białoruskiego Związku Dziennikarzy[1].

Prace[edytuj | edytuj kod]

Alaksandr Ulicionak jest autorem czterech książek[1].

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

  • Nagroda Państwowa Republiki Białorusi za książkę Inszadumcy (Mińsk, 1991)[1].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Alaksandr Ulicionak jest żonaty, ma dwoje dzieci[1].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Zapis według oficjalnego wariantu języka białoruskiego. Alternatywna forma zapisu, według tzw. wariantu klasycznego (taraszkiewicy): Аляксандар Леанідавіч Уліцёнак (czyt. Alaksandar Leanidawicz Ulicionak).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Kto…, s. 273

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Centrum Naukowo-Analityczne „Białoruska Perspektywa”: Kto jest kim w Białorusi. Białystok: Podlaski Instytut Wydawniczy, 2000, s. 313, seria: Biblioteka Centrum Edukacji Obywatelskiej Polska – Białoruś. ISBN 83-913780-0-4.