Alberts Sarkanis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Alberts Sarkanis
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 6 kwietnia 1960
Dubna k. Dyneburga
Łotwa Ambasador Łotwy w Polsce
Okres od 2004
do 2009
Poprzednik Uldis Vītoliņš
Następca Einars Semanis
Odznaczenia
Wielki Krzyż Orderu Wielkiego Księcia Giedymina (Litwa) Medal Pamiątkowy 13 Stycznia (Litwa) Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Zasługi RP Krzyż Komandorski Orderu Zasługi RP Kawaler Orderu Świętego Grzegorza Wielkiego

Alberts Sarkanis (ur. 6 kwietnia 1960 w Dubnej k. Dyneburga) – łotewski filolog i dyplomata, w latach 2004–2009 ambasador w Rzeczypospolitej Polskiej i Stolicy Apostolskiej, w latach 2009–2011 ambasador w Kazachstanie. Od września 2013 ambasador nadzwyczajny i pełnomocny w Republice Czeskiej. Pełni także obowiązki nierezydującego ambasadora – od maja 2014 w Kosowie, od czerwca 2014 w FYROM (Macedonii), od lipca 2014 w Bośni i Hercegowinie.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1984 ukończył Wydział Filologiczny Łotewskiego Uniwersytetu Państwowego (LVU). Został zatrudniony w Akademii Nauk Łotewskiej SRR oraz LVU.

W 1990 podjął pracę w Ministerstwie Spraw Zagranicznych Republiki Łotewskiej. W latach 1991–1996 pełnił funkcję posła i ambasadora Łotwy w Wilnie. W 1993 uzyskał stopień doktora nauk humanistycznych na Uniwersytecie Wileńskim, a w 2000 ukończył kurs w Centrum Bezpieczeństwa Politycznego w Genewie.

Od marca 1998 do kwietnia 2000 reprezentował Łotwę w Helsinkach jako ambasador nadzwyczajny i pełnomocny. W maju 2003 prezydent Vaira Vīķe-Freiberga mianowała go przedstawicielem państwa przy Stolicy Apostolskiej z rezydencją w Warszawie. Do pełnienia urzędu ambasadora w RP przystąpił 13 grudnia 2004[1]. Od 2004 sprawował funkcję ambasadora przy Zakonie Maltańskim oraz Rzeczypospolitej, a od 2006 reprezentował kraj również w Rumunii i Bułgarii. W 2009 został mianowany ambasadorem w Kazachstanie[2]. W 2011 został inspektorem generalnym MSZ[3]. We wrześniu 2013 złożył listy uwierzytelniające jako ambasador nadzwyczajny i pełnomocny w Czechach[4]. W lipcu 2014 został akredytowany przy prezydenturze Bośni i Hercegowiny[5].

Deklaruje znajomość języków litewskiego, polskiego, angielskiego oraz podstaw francuskiego i fińskiego. Jest członkiem Międzynarodowego Stowarzyszenia Dialektologicznego i Geolingwistycnzego. Znajduje się wśród autorów kilku publikacji naukowych, m.in. Dignājas izloksne (1994), Lietuviešu-latviešu vārdnīca (Słownik litewsko-łotewski, 1995), Kalupes vārdnīca 2 (1998), Latviešu-poļu vārdnīca (2011), Latviešu valodas atlants. Fonētika (2013).

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Uldis Vītoliņš
Flag of Latvia.svg Łotewski ambasador w Polsce
2004–2009
Flag of Latvia.svg Następca
Einars Semanis