Albin Jasiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Albin Marian Jasiński (ur. 1 marca 1880 w Sandomierzu, zm. kwiecień 1940 w Mińsku Białoruskim) – pułkownik piechoty Armii Imperium Rosyjskiego i generał brygady Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Od 1901 oficer rosyjskiej piechoty. Uczestnik wojny rosyjsko-japońskiej 1904–1905. Kapitan z 1905.

Podczas I wojny światowej dowódca batalionu i pułku piechoty na froncie niemieckim, ranny. Po rewolucji 1917 działał w Związku Wojskowym Polaków, potem grudzień 1917 – czerwiec 1918 dowódca 9 pułku strzelców w i I Korpusie Polskim na Wschodzie (w Rosji). Pułkownik z 1917.

Jako pułkownik I. byłego korpusu polskiego reskryptem Rady Regencyjnej z 31 października 1918 roku został przydzielony do podległego jej Wojska Polskiego z zatwierdzeniem posiadanego stopnia[1]. Listopad 1918 – czerwiec 1919 dowódca VIII Okręgu Wojskowego i czasowo dowódca Okręgu Generalnego „Łódź”. Zweryfikowany w stopniu pułkownika z 1 czerwca 1919. 2 czerwca 1919 został pomocnikiem dowódcy, a 25 czerwca dowódcą 2 Dywizji Strzelców Wielkopolskich (później przemianowanej na 15 Wielkopolską Dywizję Piechoty). 2 czerwca 1920 zwolniony ze stanowiska dowódcy dywizji, a dwa dni później przeniesiony do Stacji Zbornej dla Oficerów w Warszawie. Sierpień 1920 – luty 1925 dowódca 11 Dywizji Piechoty. Generał brygady z 15 sierpnia 1924. Luty 1925 – maj 1929 dowódca 25 Dywizji Piechoty.

Od 31 maja 1929 w stanie spoczynku. Został osadnikiem wojskowym w osadzie Zarębkowice (powiat baranowicki)[2].

Po agresji sowieckiej udał się do Drohiczyna i zorganizował tam Straż Obywatelską w celu ochrony ludności przed bezprawiem. Aresztowany natychmiast po wkroczeniu Armii Czerwonej. W kwietniu 1940 przewieziony do więzienia NKWD w Mińsku Białoruskim, gdzie zmarł.

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dziennik Rozporządzeń Komisji Wojskowej, 1918, R. 2, nr 2, Warszawa 1918, s. 15.
  2. Osadnicy wojskowi – lista kompletna. kresy.genealodzy.pl. s. 69. [dostęp 5 kwietnia 2015].
  3. Dekret Wodza Naczelnego L. 3134 z 1921 r. (Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 1, s. 9)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • T. Kryska Karski S. Żurakowski Generałowie Polski Niepodległej wyd.: Editions Spotkania Warszawa 1991
  • H. P Kosk Generalicja polska t. 1 wyd.: Oficyna Wydawnicza "Ajaks" Pruszków 1998
  • J. Woyno, Zapomniany sandomierzanin. Generał brygady Albin Marian Jasiński (1880-1940), Zeszyty Sandomierskie nr 6.