Aleja Ignacego Daszyńskiego w Krakowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
POL Kraków COA.svg Kraków
aleja
Ignacego Daszyńskiego
Grzegórzki
Długość: 0,9 km
Widok alei od skrzyżowania z ulicą Masarską i Galerii Kazimierz w kierunku północno-zachodnim
Widok alei od skrzyżowania z ulicą Masarską i Galerii Kazimierz w kierunku północno-zachodnim
Przebieg
Ikona ulica początek T.svg ul. Matalowców, ul. Grzegórzecka
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. ks. W. Gurgacza, ul. W. Pola
Ikona ulica z lewej.svg ul. J. K. Chodkiewicza
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. ks. F. Blachnickiego, ul. Masarska
Ikona ulica koniec T.svg ul. Podgórska
Położenie na mapie Krakowa
Mapa lokalizacyjna Krakowa
aleja Ignacego Daszyńskiego
aleja Ignacego Daszyńskiego
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
aleja Ignacego Daszyńskiego
aleja Ignacego Daszyńskiego
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
aleja Ignacego Daszyńskiego
aleja Ignacego Daszyńskiego
Ziemia50°03′22,5″N 19°57′11,4″E/50,056260 19,953170

Aleja Ignacego Daszyńskiego (potocznie Planty Daszyńskiego) – aleja w Krakowie w dzielnicy II Grzegórzki.

Przebieg i zabudowa[edytuj | edytuj kod]

Leży na naturalnym przedłużeniu ulicy Józefa Dietla, w związku z dawnym przebiegiem koryta Starej Wisły w śladzie tych dwóch dzisiejszych arterii. W nawiązaniu uprzedniej ulicy, powstała kompozycja jej założenia urbanistycznego charakteryzująca się centralnym pasem zieleni, dwiema jezdniami i zabudową w pierzejach. Kończy się na bulwarach wiślanych.

Najbardziej wysunięta na południe część alei nie ma charakteru pierzejowego. Po jej zachodniej stronie znajduje się nowy cmentarz żydowski. Po stronie wschodniej zaś, po wyburzeniu zabudowań rzeźni miejskiej powstał kompleks handlowo-rozrywkowy Galeria Kazimierz.

W osi alei, na wysokości skrzyżowania z ulicą Masarską, frontem na północ znajduje się Pomnik Czynu Zbrojnego Proletariatu Krakowa autorstwa Antoniego Hajdeckiego z 1986 roku

Historia[edytuj | edytuj kod]

Aleja ukształtowała się na początku XX wieku po zasypaniu koryta Starej Wisły, w związku z rozbudową Krakowa w kierunku Grzegórzek, przyłączonych w granice miasta w 1910 roku jako XIX dzielnica katastralna. Nazywana była „ulicą Wiślisko” do 1937 roku, kiedy to nadano jej obecną nazwę w uhonorowaniu zmarłego rok wcześniej Ignacego Daszyńskiego. Początkowo planowano dla niej zabudowę willową – przykład stanowi zachowana do dziś willa Bieniarzów według projektu Józefa Pokutyńskiego z 1923 roku. Dla zachodniej pierzei w 1934 roku Franciszek Mączyński zaprojektował osiedle składające się z bloków i ogrodów, powiązane z pobliską Halą Targową. Osiedle zrealizowano jednak dopiero w latach 1949-1951 według zmienionej koncepcji.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Daszyńskiego Ignacego, ulica. W: Encyklopedia Krakowa. Warszawa – Kraków: Wydawnictwo Instytutu Języka Polskiego PAN, 2000, s. 144. ISBN 83-01-13325-2.