Aleja Tysiąclecia w Lublinie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
aleja Tysiąclecia
Stare Miasto, Śródmieście, Kalinowszczyzna, Tatary
Ilustracja
Al. Tysiąclecia w dzielnicy Kalinowszczyzna. Na drugim planie widoczny Młyn Krauzego
Państwo  Polska
Miejscowość Lublin
Długość 2330m
Przebieg
Ikona ulica.svg al. Solidarności
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła 0m ul. Lubartowska
Ikona ulica plac.svg światła 160m pl. Zamkowy
Ikona ulica z lewej.svg 330m ul. Cerkiewna
Ikona ulica rondo.svg światła 496m rondo im. R. Dmowskiego
Ikona ulica z lewej.svg 685m ul. Sienna
Ikona ulica z prawej.svg 1150m ul. Mełgiewska (południowa jezdnia)
Ikona ulica z lewej.svg 1366m ul. Mełgiewska (północna jezdnia)
Ikona ulica pod wiaduktem.svg 1420m przejazd pod wiaduktem południowej jezdni ulicy Mełgiewskiej
Ikona ulica most.svg 1770m most na rzece Bystrzycy
Ikona ulica z prawej.svg 1800m droga serwisowa
Ikona ulica pod wiaduktem.svg 1895m przejazd pod wiaduktem zachodniej jezdni ulicy E. Grafa
Ikona ulica z lewej.svg 1930m ul. E. Grafa (wschodnia jezdnia)
Ikona ulica z prawej.svg 2100m ul. E. Grafa (zachodnia jezdnia)
Ikona ulica pod wiaduktem.svg 2330m przejazd pod wiaduktem ulicy Hutniczej
Ikona ulica.svg al. W. Witosa
Położenie na mapie Lublina
Mapa lokalizacyjna Lublina
aleja Tysiąclecia
aleja Tysiąclecia
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
aleja Tysiąclecia
aleja Tysiąclecia
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
aleja Tysiąclecia
aleja Tysiąclecia
Ziemia51°14′56,5″N 22°35′24,4″E/51,249036 22,590122

Aleja Tysiąclecia w Lublinie – wybudowana w latach 70. XX w. arteria komunikacyjna w Lublinie o długości 2,33 km, część lubelskiej Trasy W-Z, wyznaczająca północną granicę dzielnicy administracyjnej Stare Miasto.

Przebieg[edytuj | edytuj kod]

Aleja rozpoczyna się na skrzyżowaniu z ul. Lubartowską i al. Solidarności, której jest przedłużeniem, kończy się węzłem drogowym z ul. Hutniczą, a następnie przechodzi w al. Wincentego Witosa. W początkowej części stanowi granicę dzielnic Śródmieście i Stare Miasto, następnie przebiega przez dzielnice Kalinowszczyzna i Tatary. Od ul. Lubartowskiej do Mełgiewskiej jest położona w relacji wschód-zachód, następnie, od ul. Mełgiewskiej do Grafa, znajduje się długi, wyprofilowany zakręt z mostem na Bystrzycy i dalej, do ul. Hutniczej, jest w relacji północ-południe.

Historia[edytuj | edytuj kod]

 Zobacz więcej w artykule Trasa W-Z (Lublin), w sekcji Historia.

Część trasy od al. Warszawskiej do Zamku powstała w 1972. Kolejne odcinki powstawały: od ronda im. Romana Dmowskiego do ul. Mełgiewskiej wraz z węzłem w latach 1979–1980; część od węzła Mełgiewska do węzła Hutnicza oddano do użytku w 1983. W 1997 roku fragment al. Tysiąclecia od skrzyżowania z al. Warszawską do skrzyżowania z ul. Lubartowską otrzymał nazwę „Aleja Solidarności”[1].

Infrastruktura[edytuj | edytuj kod]

Trasa jest na całej swojej długości dwujezdniowa i posiada od dwóch do czterech pasów w każdym kierunku. W ciągu ulicy są trzy węzły drogowe z ulicami: Mełgiewską, Grafa i Hutniczą, oraz, w rejonie węzła z Hutniczą, kładka dla pieszych. Na odcinku od węzła Grafa w stronę Zamościa i Chełma trasa ma od zachodniej strony drogę serwisową. Całkowita długość ulicy to 2,33 km. Na długości całej alei Tysiąclecia zwiększona jest dopuszczalna prędkość do 70 km/h.

W 2016 przebudowano fragment alei od skrzyżowania z ul. Lubartowską do ronda przy Zamku. Jeden z pasów został przekształcony na buspas, ponadto wybudowano nowy chodnik o szerokości 4,5 m i drogę rowerową o szerokości 3 m (najszersza w mieście)[2][3].

Otoczenie[edytuj | edytuj kod]

W okolicy alei znajduje się Zamek Lubelski, a naprzeciwko niego – Dworzec Główny PKS. W rejonie węzła Mełgiewska znajduje się zbór zielonoświątkowy „Oaza”.

21 maja 2015 Rada Miasta podjęła uchwałę w sprawie uchwalenia MPZP dla rejonu położonego na północ od al. Tysiąclecia, od skrzyżowania z ul. Lubartowską do ronda przy Zamku. Na etapie konstruowania planu rozważano m.in. obniżenie al. Tysiąclecia i połączenie płytą dla pieszych terenów oddzielonych aleją, a także usunięcie pasa alei z miejsca czytania tory w zburzonej Wielkiej Synagodze Maharszala[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]