Wersja ortograficzna: Aleksander Bogusławski

Aleksander Bogusławski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Aleksander Bogusławski
Data i miejsce urodzenia 27 maja 1887
Budków
Data i miejsce śmierci 6 grudnia 1963
Warszawa
Poseł I kadencji Sejmu (II RP)
Okres od 1922
do 1927
Poseł II kadencji Sejmu (II RP)
Okres od 1928
do 1930
Poseł III kadencji Sejmu (II RP)
Okres od 1930
do 1935
Odznaczenia
Krzyż Niepodległości
Grób Aleksandra Bogusławskiego

Aleksander Bogusławski, ps. literacki Jan Młot (ur. 27 maja 1887 w Budkowie, zm. 6 grudnia 1963 w Warszawie) – polski działacz społeczno-polityczny, nauczyciel, publicysta, działacz NZCh, współzałożyciel PSL „Wyzwolenie”, propagator samorządności i spółdzielczości rolniczej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w chłopskiej rodzinie Baltazara i Józefy z Gajdów Bogusławskich. Ukończył szkołę elementarną w Woźnikach, następnie edukację kontynuował w Aleksandryjskiej Trzyklasowej Szkole Miejskiej w Piotrkowie. W Piotrkowie został członkiem tajnej organizacji niepodległościowej – Związku Młodzieży Narodowej. W 1907 ukończył z wyróżnieniem Warszawskie Kursy Pedagogiczne i rozpoczął pracę w placówkach Polskiej Macierzy Szkolnej, później w szkołach prywatnych i rządowych. W latach 1912–1914 studiował w krakowskiej Polskiej Szkole Nauk Politycznych oraz włączył się do życia politycznego. W 1915 został członkiem utworzonego Polskiego Stronnictwa Ludowego. Był redaktorem organów prasowych PSL: „Polska Ludowa” i „Wyzwolenie”. Na przełomie 1911 i 1912 był współzałożycielem „Drużyny”, pisma dla młodzieży wiejskiej. W styczniu 1918 został wybrany członkiem Zarządu Głównego PSL. Był jednym z czołowych działaczy Komisji Porozumiewawczej Stronnictw Demokratycznych[1].

W latach 1919-1935 sprawował mandat posła I, II i III kadencji Sejmu II RP. Podczas okupacji niemieckiej działał w konspiracyjnym Stronnictwie Ludowym, a także publikował na łamach „Przebudowy”. 29 grudnia 1945 został posłem do Krajowej Rady Narodowej, reprezentując Polskie Stronnictwo Ludowe. W 1938 został odznaczony Krzyżem Niepodległości[2].

Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera II B30-5-27)[3].

Na rodzinnym domu w 2003 zawieszono pamiątkową tablicę.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jerzy Pająk, Zjazdy Okręgowej Komisji Porozumiewawczej Stronnictw Niepodległościowych w Kielcach w listopadzie 1917 roku, w: Między Wisłą a Pilicą. Studia i materiały historyczne pod red. K. Brachy i S. Wiecha, t. 1, 2000, s. 305
  2. M.P. z 1938 r. nr 64, poz. 72 17 marca 1938 r. „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
  3. Wyszukiwarka cmentarna --- Warszawskie cmentarze, www.cmentarzekomunalne.com.pl [dostęp 2020-01-29].

Link zewnętrzny[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]