Aleksander Dobrzański (biskup)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Aleksander Dobrzański
Biskup tytularny Leontopolis
Data urodzenia marzec 1766
Data śmierci 6 czerwca 1831
Biskup pomocniczy sandomierski
Okres sprawowania 1820–1831
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 1789
Nominacja biskupia 17 grudnia 1819
Sakra biskupia 23 kwietnia 1820
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 23 kwietnia 1820
Konsekrator Adam Prosper Burzyński

Aleksander Dobrzański (ur. w marcu 1766, zm. 6 czerwca 1831) – biskup rzymskokatolicki, biskup pomocniczy sandomierski w latach 1820–1831.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Święcenia kapłańskie otrzymał w 1789. Był duszpasterzem w diecezji kieleckiej, w 1818 został jej administratorem. 17 grudnia 1819 został mianowany biskupem pomocniczym diecezji sandomierskiej i biskupem tytularnym Leontopolis. Sakrę biskupią przyjął 23 kwietnia 1820 z rąk Adama Prospera Burzyńskiego. Dziekan sandomierskiej kapituły katedralnej w 1829[1]. Od 1830 pełnił funkcję administratora diecezji.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Nowy Kalendarzyk Polityczny na Rok 1830, Warszawa 1829, s. 143.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Nitecki P., Biskupi Kościoła w Polsce w latach 965–1999. Słownik biograficzny, Instytut Wydawniczy „Pax”, Warszawa 2000.
  • Aleksander Dobrzański w bazie catholic-hierarchy.org (ang.) [dostęp 2012-08-10]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]