Aleksander Dymczak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Aleksander Dymczak
Ilustracja
kapral kapral
Data i miejsce urodzenia 12 listopada 1897
Kraków
Data i miejsce śmierci 1918
Włochy
Przebieg służby
Siły zbrojne Orzełek legionowy.svg Legiony Polskie
Jednostki 1 pułk piechoty LP
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti MilitariKrzyż Niepodległości

Aleksander Dymczak (ur. 12 listopada 1897 w Krakowie, zm. 1918 we Włoszech) – podoficer Legionów Polskich. Kawaler orderu Virtuti Militari.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Krakowie w rodzinie Aleksandra i Karoliny z Besdeków. Uczył się zawodu w Zakładzie „Lubomirskich” w Krakowie, później praktykował u mechanika Iwanickiego. W tym czasie należał do Związku Strzeleckiego gdzie ukończył kurs podoficerski. W sierpniu 1914 wstąpił do Legionów Polskich. W składzie I batalionu 1 pułku piechoty wziął udział w wyprawie kieleckiej. W czasie kolejnych bitew zazwyczaj działał jako dowódca grupy patrolowej. Wyróżnił się w bitwie pod Tarłowem oraz pod Kostiuchnówką. Za udział w kontrataku, w którym jako jeden z pierwszych dotarł na linię wroga, został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu „Virtuti Militari”[1]. Po kryzysie przysięgowym wcielony do armii austriackiej i wysłany na front przeciwwłoski. Tam zginął, a miejsce jego spoczynku jest nieznane[1].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]