Aleksander Dzierżawski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Aleksander Dzierżawski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 10 sierpnia 1890
Mikulice
Data i miejsce śmierci 9 maja 1944
Warszawa
Poseł I kadencji Sejmu (II RP)
Okres od 1922
do 1927
Przynależność polityczna Związek Ludowo-Narodowy
Poseł II kadencji Sejmu (II RP)
Okres od 1928
do 1930
Przynależność polityczna Związek Ludowo-Narodowy
Poseł III kadencji Sejmu (II RP)
Okres od 1930
do 1935
Przynależność polityczna Stronnictwo Narodowe

Aleksander Stefan Dzierżawski[1] (ur. 10 sierpnia 1890 w Mikulicach, zm. 9 maja 1944 w Warszawie) – polski ekonomista, dziennikarz, polityk i działacz społeczny, starosta turecki, poseł na Sejm I, II i III kadencji w II RP z ramienia Związku Ludowo-Narodowego oraz Stronnictwa Narodowego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Uczęszczał do Gimnazjum Klasycznego i Gimnazjum gen. Pawła Chrzanowskiego w Warszawie, z którego został wydalony za udział w strajku 1905 roku. Zdał maturę eksternistycznie w Nowogrodzie. Odbył studia rolnicze na Uniwersytecie we Wrocławiu oraz w 1918 roku zdał kurs dla urzędników wyższej administracji przy UW[2][3].

W niepodległej Polsce od 1918 był kolejno zastępcą komisarza ludowego, zastępcą starosty i od 1920 starostą powiatu tureckiego. Pełnił funkcje przewodniczącego Sejmiku i Wydziału Powiatowego oraz prezesa rady opiekuńczej gimnazjów męskich w Turku, straży ogniowej oraz oddziału PCK w Turku. Do stycznia 1924 był członkiem Głównej Komisji Rekwizycyjnej. W kwietniu 1924 został wybrany do Komisji dla rozpatrzenia wniosku o pociągnięcie do odpowiedzialności przed Trybunałem Stanu byłego ministra Kucharskiego. W październiku 1929 był jednym z wnioskodawców utworzenia nadzwyczajnej komisji sejmowej dla zbadania postępowania Ministerstwa Spraw Wojskowych i wojskowych organów sanitarnych przy przenoszeniu oficerów w stan spoczynku. Członek zarządu Związku Hallerczyków i władz lokalnych Związku Ludowo-Narodowego, a później Stronnictwa Narodowego. Pod koniec lat 30. działał w zarządzie Syndykatu Dziennikarzy Warszawskich. Publikował liczne artykuły o tematyce rolniczej i politycznej w „Głosie Kaliskim”, „Głosie Konińskim”, „Gońcu Warszawskim” i „Posiewie”. W 1936 roku napisał zbiór bajek politycznych zatytułowanych „Świnia i koryto”. Podczas II wojny światowej był prezesem zarządu III Okręgu Rady Głównej Opiekuńczej[1][3].

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Był synem Bolesława (1860-1907), ziemianina, lekarza, redaktora „Przeglądu Dentystycznego” i Zofii z Czarnomskich Dzierżawskich. Jego dziadek ze strony ojca był uczestnikiem powstania listopadowego, służył w jeździe kaliskiej[2]. Jego pierwszą żoną była poślubiona w 1914 roku Anna z domu Czarnomska, drugą żoną - Wanda z domu Chłopicka. Jego bratankiem był Janusz Dzierżawski[4], a stryjecznymi wnukami są Krzysztof Dzierżawski i Mariusz Dzierżawski.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Humpty Dumpty, Wieszcz polityczny. Aleksander Stefan Dzierżawski (1890-1944), Pressmania [dostęp 2019-11-13] (pol.).
  2. a b Stowarzyszenie Przyjaciół Ziemi Dobrskiej, Aleksander Dzierżawski, Z kart historii Ziemi Dobrskiej, 30 maja 2010 [dostęp 2019-11-13] (pol.).
  3. a b Parlamentarzyści - Pełny opis rekordu, bs.sejm.gov.pl [dostęp 2019-11-13].
  4. Krzysztof Dzierżawski, facebook.com [dostęp 2019-11-13] (pol.).