Aleksander Habiniak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Aleksander Jan Habiniak
„Kmicic”, „Kuźma”
major piechoty major piechoty
Data urodzenia 19 lutego 1897
Data i miejsce śmierci sierpień 1940
Brześć nad Bugiem
Przebieg służby
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 25 Pułk Piechoty
77 Pułk Piechoty
28 Pułk Piechoty
36 Pułk Piechoty
Okręg Polesie ZWZ
Stanowiska komendant Związku Strzeleckiego na województwo warszawskie
komendant okręgu
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Niepodległości Krzyż Walecznych (1920-1941) Srebrny Krzyż Zasługi

Aleksander Jan Habiniak ps. „Kmicic”, „Kuźma” (ur. 19 lutego 1897 roku, zm. w sierpniu 1940 roku w Brześciu nad Bugiem) – major piechoty Wojska Polskiego, komendant Okręgu Polesie ZWZ.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 19 lutego 1897 roku[1]. Od 1913 roku był członkiem Strzelca. Od sierpnia 1914 roku w Legionach Polskich. Od 1915 roku działał w Polskiej Organizacji Wojskowej. Od listopada 1918 roku służył w Wojsku Polskim. 31 stycznia 1920 roku został mianowany podporucznikiem. Był uczestnikiem wojny z bolszewikami.

W 1923 roku był przydzielony z 5 pułku strzelców podhalańskich w Przemyślu do Powiatowej Komendy Uzupełnień Wieluń na stanowisko oficera instrukcyjnego[2]. W grudniu 1924 roku został przeniesiony z 5 psp do 25 pułku piechoty w Piotrkowie i przydzielony do PKU Piotrków na stanowisko oficera instrukcyjnego[3][4]. W marcu 1926 roku, w związku z likwidacją stanowiska oficera instrukcyjnego, został przydzielony do 25 pp[5]. Przeniesiony do 77 pułku piechoty w Lidzie (1927–1928)[6], skąd przeniesiony do 28 pułku piechoty w Łodzi[7]. Komendant obwodowy Przysposobienia Wojskowego na miasto Łódź. 2 grudnia 1930 roku został mianowany kapitanem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1931 roku i 149. lokatą w korpusie oficerów piechoty[8]. W 1933 roku został przeniesiony do 36 pułku piechoty w Warszawie, gdzie był komendantem obwodowym PW. Był komendantem Związku Strzeleckiego na województwo warszawskie. W marcu 1939 roku pełnił służbę w Akademii Wychowania Fizycznego Józefa Piłsudskiego w Warszawie na stanowisku kierownika PW[9].

Wziął udział w kampanii wrześniowej 1939 roku jako dowódca batalionu zapasowego 86 pułku piechoty w Ośrodku Zapasowym 19 Dywizji Piechoty w Lidzie. Walczył z agresją ZSRR na Kresach Wschodnich. Od jesieni 1939 roku był współorganizatorem sieci konspiracyjnej Organizacji Orła Białego. Był wiceprzewodniczącym OOB na teren Warszawy. W końcu 1939 roku został włączony z OOB do SZP potem ZWZ. W 1940 roku został mianowany na stopień majora. Był komendantem Okręgu ZWZ Polesie od marca do sierpnia 1940 roku. W sierpniu 1940 roku został prawdopodobnie zdekonspirowany przez agentów NKWD. Podczas próby aresztowania podjął obronę w trakcie której zginął.

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 38.
  2. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 388, 446, 1483.
  3. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 128 z 6 grudnia 1924 roku, s. 717.
  4. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 184, 388, 1344.
  5. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 11 marca 1926 roku. Dodatek „Obsada personalna przysposobienia wojskowego”, s. 9.
  6. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 91, 241.
  7. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 76, 558.
  8. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 16 z 3 grudnia 1930 roku, s. 333.
  9. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 38, 452.
  10. M.P. z 1934 r. nr 6, poz. 12.
  11. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 76.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]