Aleksander Józef Załuski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy wojewody rawskiego zmarłego w 1727 roku. Zobacz też: inne osoby o tym imieniu i nazwisku.
Aleksander Józef Załuski
Herb
Junosza
Rodzina Załuscy
Data urodzenia 1652
Data śmierci 1 stycznia 1727
Ojciec Aleksander Załuski
Matka Katarzyna z Olszowskich
Żona

Teresa Witowska
Teresą Potkańską

Dzieci

Wiktoria Załuska Ludwika Ossolińska
Aleksandra Lanckorońska
Andrzej Stanisław Załuski
Marcin Załuski
Jakub Załuski
Józef Andrzej Załuski

Aleksander Józef Załuski herbu Junosza (ur. 1652, zm. 1 stycznia 1727[1]), marszałek Trybunału Głównego Koronnego w 1690 roku[2], wojewoda rawski.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Aleksander Józef Załuski pochodził z senatorskiej, ale niezbyt zamożnej rodziny. Jego ojcem był Aleksander Załuski, wojewoda rawski, a matką Katarzyna z Olszowskich, siostra prymasa Andrzeja Olszowskiego.

Aleksander Józef został po ojcu kasztelanem rawskim w 1676 r., a następnie, także po ojcu, przejął urząd wojewody rawskiego (1693).

Jego pierwszą żoną była Teresa Witowska córka Stanisława Witowskiego, kasztelanka sandomierska (zm. 1693). Z tego związku nie doczekał się potomstwa, jednak dzięki temu małżeństwu wszedł w posiadanie klucza jedlińskiego, który był dość znacznym majątkiem. Swoją rezydencję utworzył w Jedlance; odnowił kościół w Jedlińsku.

Potomstwa doczekał się dopiero z drugą żoną, Teresą Potkańską, starościanką inowrocławską. Było to 4 synów: Andrzej Stanisław biskup krakowski, Marcin jezuita i biskup pomocniczy płocki, Jakub starosta sulejowski i Józef Andrzej biskup kijowski oraz 3 córki: Wiktorię, która wstąpiła do Wizytek w Warszawie, Ludwikę, zamężną za Janem Stanisławem Ossolińskim, kasztelanem gostyńskim oraz Aleksandrę.

Najmłodsze z dzieci, Józef Andrzej, urodził się w 1702 r., jednak w tym samym roku zmarła ich matka. Początkowo Aleksander Załuski osobiście wychowywał dzieci, z czasem jednak coraz bardziej pogarszał się jego stan zdrowia. Wychowaniem dzieci zajęli się jego bracia, najpierw Marcin, biskup pomocniczy płocki, a potem Andrzej Chryzostom, biskup warmiński, na którego dworze w Lidzbarku dzieci dorastały oraz Ludwik Bartłomiej, biskup płocki.

Jako senator brał udział w sejmach: 1696 i 1697 (I)[3].

Sam Aleksander Józef popadł w dewocję, w 1720 r. zrzekł się województwa rawskiego i prowadził życie pustelnicze aż do śmierci w 1727 r.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. niektóre opracowania podają datę 1726
  2. Złota księga szlachty polskiej, r. XVIII, Poznań 1896, s. 130.
  3. Leszek Andrzej Wierzbicki, Senatorowie koronni na sejmach Rzeczypospolitej, Warszawa 2017, s. 175.