Aleksander Kamiński (poseł)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Aleksander Kamiński
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 23 stycznia 1880
Włosienica
Data i miejsce śmierci 14 grudnia 1940
Dachau (KL)
Poseł III kadencji Sejmu (II RP)
Okres od 1930
do 1935
Przynależność polityczna Stronnictwo Narodowe
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi

Aleksander Kamiński (ur. 23 stycznia 1880 w Włosienicy, zm. 14 grudnia 1940 w KL Dachau) – polski ziemianin, polityk i działacz społeczny związany z Pomorzem, Warmią i Mazurami, poseł na Sejm III kadencji w II RP z ramienia Stronnictwa Narodowego[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Uczęszczał do gimnazjów w Pelplinie i Grudziądzu. W 1912 nabył w ramach akcji polonizowania Mazur, majątek Zimowo k. Mikołajek. Od lutego 1920 był przedstawicielem ludności polskiej przy Międzysojuszniczej Komisji na teren powiatu mrągowskiego (sensburskiego). Był współpracownikiem Komitetu Mazurskiego i kierownictwa Straży Ludowej na Mazurach i Warmii oraz zastępcą landrata z ramienia ludności polskiej. Jego dom będący schronieniem dla polskich działaczy, podczas akcji plebiscytowej był wielokrotnie napadany przez bojówki niemieckie, mimo iż przydzielona była mu ochrona żołnierzy włoskich. W lipcu 1920 roku, po porażce Polski w plebiscycie, przeniósł się do Grudziądza, a od grudnia 1921 mieszkał we własnym majątku Turza Wielka. W okresie międzywojennym sprawował wiele funkcji publicznych na Pomorzu, był m.in. członkiem Związku Obrony Kresów Zachodnich, Wydziału Powiatowego, od 1927 Sejmiku Wojewódzkiego w Toruniu, prezesem Zarządu Powiatowego Związku Kółek Rolniczych w Działdowie, członkiem władz Pomorskiego Towarzystwa Rolniczego, członkiem Rady Związku Pomorskiego w Toruniu. W wyborach w 1930 roku zdobył mandat z listy nr 4, okręg wyborczy nr 31 (Toruń). W 1933 roku należał do Komitetu Zbiórki na Rzecz Szkolnictwa Polskiego Zagranicą. Przez kilkanaście lat pełnił funkcję prezesa Stronnictwa Narodowego w Działdowie i był członkiem władz wojewódzkich tegoż[1]. Podczas II wojny światowej, w lutym 1940, został aresztowany przez Niemców i przewieziony 5 maja 1940 do obozu w Sachsenhausen. 2 albo 3 września 1940 został przeniesiony do Dachau, gdzie został zamordowany[2]. Jego prochy zostały pochowane na cmentarzu w Toruniu[1].

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Był synem Jana, ziemianina i Antoniny z Wojnowskich Kamińskich. Był żonaty z Konstancją z domu Fitzerman, z którą miał syna Janusza[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Parlamentarzyści - Pełny opis rekordu, bs.sejm.gov.pl [dostęp 2019-11-17].
  2. straty osobowe - Szukaj, straty.pl [dostęp 2019-11-17].