Aleksander Mycielski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Aleksander Mycielski
Herb
Dołęga
Rodzina Mycielscy herbu Dołęga
Data urodzenia przed 27 marca 1723
Data i miejsce śmierci 5 lipca 1818
Wyszki
Ojciec Jan Mycielski
Matka Domicella Horodyńska
Żona

Konstancja Marianna z Dahlków (zm. 1804)

Dzieci

Erazm Mycielski
Ludwika

Aleksander Mycielski herbu Dołęga (ur. przed 27 marca 1723 – zm. 5 lipca 1818 w Wyszkach) – generał lejtnant Wojsk Koronnych, poseł.

Pochodził z niezamożnej linii swego rodu. Syn Jana, porucznika wojsk koronnych i Domicelli z Horodyńskich. Był ojcem Erazma pułkownika i powstańca kościuszkowskiego.

W 1742 roku służył w jednym z pułków dragońskich pod dowództwem Jana Pawła Sybilskiego (Szybilskiego). 5 grudnia 1758 jako kapitan został przydzielony do garnizonu Kamieńca Podolskiego. W 1760 awansowany na majora, służył w artylerii kamienieckiej. W 1771 znalazł się w Zamościu i był świadkiem próby opanowania przez konfederatów twierdzy uznanej za neutralną. 30 lipca 1772 awansowany na stopień podpułkownika. 28 grudnia 1778 mianowany generał majorem. Od 1791 generał lejtnant wojsk koronnych. Walczył w 12 Regimencie Pieszym Koronnym i 10 Regimencie Pieszym Ordynacji Radzyńskiej. Był protegowanym Józefa Aleksandra Sułkowskiego. 30 stycznia 1789 został lustratorem dywizji małopolskiej i fortecy częstochowskiej, a z początkiem lutego 1790 podał się do dymisji. Resztę życia spędził w niewielkiej wiosce Wyszki.

Poseł na sejm 1780 roku z województwa poznańskiego[1]. Domagał się utworzenia osobnego stałego garnizonu dla Kamieńca Podolskiego, polepszenia płacy kawalerii narodowej, założenia fabryki karabinów, pomnożenia funduszów dla inwalidów.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dyaryusz Seymu Ordyngo [!] Warszawskiego Roku 1780 Dnia 2go Pazdziernika Zaczętego, z Wyrażeniem Posłow, Sessyi, Projektow, Mow, &c., Grodno 1780, s. 3, mylnie nazwany Antonim.