Aleksander Rafałowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Aleksander Rafałowski
Data i miejsce urodzenia 5 czerwca 1894
Warszawa
Data i miejsce śmierci 22 stycznia 1981
Warszawa
Narodowość polska
Dziedzina sztuki malarstwo
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Medal 10-lecia Polski Ludowej

Aleksander Rafałowski (ur. 5 czerwca 1894 w Warszawie, zm. 22 stycznia 1981 w Warszawie) – polski artysta malarz i scenograf.

Studiował w latach 19131914 w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych u Jacka Malczewskiego, w latach 19151922 w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych u Edwarda Trojanowskiego oraz w latach 19221923 w Berlinie u Aleksandra Archipenki. Potem przebywał w Paryżu. Członek grupy Blok 19231926, grupy Praesens 19261929. Okres wojny spędził w ZSRR. 31 grudnia 1944 został posłem do Krajowej Rady Narodowej, reprezentując Polską Partię Robotniczą. W latach 19461965 profesor warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych.

Odznaczony m. in. Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (1955)[1] i Medalem 10-lecia Polski Ludowej (1955)[2].

22 lipca 1964 roku z okazji 20-lecia Polski Ludowej otrzymał nagrodę państwową II stopnia[3].

Pochowany na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie (kwatera A39-2-9)[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 11 lipca 1955 za zasługi w dziedzinie kultury i sztuki M.P. z 1955 r. nr 91, poz. 1144
  2. 15 stycznia 1955 M.P. z 1955 r. nr 101, poz. 1400, str. 1632
  3. Dziennik Polski, rok XX, nr 171 (6363), s. 3.
  4. Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]