Aleksander Słuczanowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Aleksander Słuczanowski
Narodowość  Polska
Urodzony 13 września 1900 w Stawropolu
Zmarł 11 września 1942

Aleksander Słuczanowski (ur. 13 września 1900 w Stawropolu, zm. 11 września 1942) – polski hokeista, olimpijczyk.

Studiował w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego. Od 1922 roku był związany z klubem AZS AWF Warszawa. Był jednym z pierwszych Polskich wyczynowych hokeistów.

W latach 1924–1931 zawodnik AZS Warszawa. Zdobywca trzech tytułów mistrza Polski w 1927, 1928, 1929.

Uczestnik pierwszego międzynarodowego meczu reprezentacji Polski w hokeju na lodzie (1924). Dwukrotny reprezentant Polski. Był członkiem drużyny hokejowej na Igrzyska Olimpijskie w St. Moritz w 1928. Akademicki mistrz świata z 1928. Wystąpił w zremisowanym 2:2 meczu ze Szwecją i przegranym 2:3 meczu z Czechosłowacją[1]. Po zakończeniu II wojny światowej zamieszkał w Brazylii. Pochowany na Starych Powązkach w Warszawie.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wryk 2015 ↓, s. 530.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]