Aleksander Schmidt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Aleksander Schmidt
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 6 maja 1919
Wierzbica
Data śmierci 5 października 2008
Zawód, zajęcie polityk, robotnik
Stanowisko poseł na Sejm PRL III, IV, V, VI i VII kadencji (1961–1980), przewodniczący Wojewódzkiej Rady Narodowej w Bydgoszczy (1958–1971), przewodniczący Powiatowej Rady Narodowej w Szubinie (1948–1950), członek Rady Państwa (1972–1976), wiceprezes NIK (1976–1985)
Partia SL, ZSL
Odznaczenia
Order Sztandaru Pracy I klasy Order Sztandaru Pracy II klasy Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Aleksander Jan Schmidt (ur. 6 maja 1919 w Wierzbicy, zm. 5 października 2008) – polski rolnik i polityk. Poseł na Sejm PRL III, IV, V, VI i VII kadencji, członek Rady Państwa (1972–1976).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Maksymiliana i Walerii, uzyskał wykształcenie średnie. W 1945 wstąpił do Stronnictwa Ludowego, które w 1949 współtworzyło Zjednoczone Stronnictwo Ludowe (w 1950 był sekretarzem Wojewódzkiego Komitetu tej partii w Bydgoszczy). Pracował jako robotnik, następnie kierownik Zakładów Przemysłu Rolnego w Szubinie. W latach 1948–1950 przewodniczący Powiatowej Rady Narodowej w Szubinie; w latach 1950–1958 wiceprzewodniczący, w latach 1958–1971 przewodniczący Wojewódzkiej Rady Narodowej w Bydgoszczy; w latach 1971–1973 prezes Zarządu Głównego Centralnego Związku Kółek Rolniczych, w latach 1972–1976 członek Rady Państwa. W latach 1976–1985 wiceprezes Najwyższej Izby Kontroli, poseł na Sejm PRL III, IV, V, VI i VII kadencji (1961–1980), a w latach 1972–1976 przewodniczący Komisji Rolnictwa i Przemysłu Spożywczego w Sejmie VI kadencji.

W ZSL pełnił m.in. funkcje członka Naczelnego Komitetu (1959–1984) i członka prezydium Naczelnego Komitetu (1971–1980). W czerwcu 1968 wszedł w skład Komitetu Honorowego oraz Komitetu Przygotowawczego obchodów 500. rocznicy urodzin Mikołaja Kopernika[1].

Jako najdłużej urzędujący przewodniczący WRN w Bydgoszczy uważany był za fachowca, człowieka świetnie funkcjonującego w lokalnych układach i mającego wysokie notowania u władz centralnych[2]. Pochowany 10 października 2008 na cmentarzu w Pyrach w Warszawie.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Urania”, marzec 1969, str. 84–85
  2. Krzysztof Błażejewski, Trzynastu w jednym fotelu, „Nowości”, 3 lutego 2006

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]