Aleksander Sewruk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Aleksander Sewruk
Imię i nazwisko Aleksander Serwuk
Data i miejsce urodzenia 17 stycznia 1912
Kornin
Data i miejsce śmierci 23 listopada 1974
Warszawa
Zawód aktor
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Order Sztandaru Pracy II klasy
Zasłużony Działacz Kultury.jpg
Grób Aleksandra Sewruka

Aleksander Sewruk (ur. 17 stycznia 1912 w Korninie, zm. 23 listopada 1974 w Warszawie[1]) – polski aktor, dyrektor w Teatrze im. Stefana Jaracza w Olsztynie, Teatrach Dramatycznych w Poznaniu, Teatru Ziemi Mazowieckiej w Warszawie, Teatru Dramatycznego w Elblągu.

W grudniu 2007 elbląski Teatr Dramatyczny przyjął jego imię i obecnie działa jako Teatr im. Aleksandra Sewruka.

Urodził się 17 stycznia 1912 roku na Żytomierszczyźnie, w miasteczku Kornin. W nowe granice odrodzonej Polski przybył w 1920 roku. Osiedlił się wraz z rodziną w Ciechanowcu. Maturę zdał 23 maja 1930 r. w Gimnazjum Państwowym im. Tadeusza Kościuszki w Bielsku Podlaskim. Zaczął studia matematyczne na Uniwersytecie Warszawskim. Brał udział w kampanii wrześniowej w stopniu podporucznika. Po kapitulacji Modlina dostał się do niewoli. Przebywał w obozie w Działdowie, a potem w oflagach Arnswalde i Grossborn. W 1940 roku razem z Bolesławem Płotnickim, Józefem Słotwińskim i Leonem Kruczkowskim zorganizował teatr obozowy. Jego pierwszą rolą był Papkin w „Zemście”, wystawionej w 1940 roku. W Arnswalde występował w „Teatrze Symbolów”. Po wyzwoleniu obozu w maju 1945 roku założył objazdowy teatrzyk rewiowy „Oberża Komediantów”, a następnie w latach 1946–47 występował w teatrze rewiowym Polskiej Dywizji Pancernej w Niemczech. W czerwcu 1947 roku wrócił do kraju i debiutował rolą Rzecznickiego w „Fantazym” w olsztyńskim teatrze. Od 1949 roku był to teatr łączący dwie sceny – elbląską i olsztyńską – w jednym organizmie. A. Sewruk występował w nim do 1952 roku. W 1957 r. objął stanowisko dyrektora i kierownika artystycznego Teatru im. Jaracza Olsztyn-Elbląg i kierował nim jako dyrektor do 1969 r. Występował także w Teatrze Dramatycznym w Poznaniu (1952–57). Od 1969 do końca życia był dyrektorem i kierownikiem artystycznym Teatru Ziemi Mazowieckiej w Warszawie. Był gorącym rzecznikiem teatru i aktorów. Chętnie zapraszany na plany filmowe, w latach 1954–1974 wystąpił w 30 filmach i serialach. Zdobył ogólnopolską sławę. W filmie zadebiutował w 1953 roku w „Celulozie”. Tworzył postacie charakterystyczne, zapadające w pamięć. Pochowany na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie (kwatera A35-4-8)[2].

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia i nagrody[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jerzy Sikorski: Galopem przez stulecia : Olsztyn 1353-2003. red. i wybór il. Tomasz Śrutkowski. Olsztyn: Edytor „Wers”, 2003, s. 182. ISBN 83-919110-0-4.
  2. Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze
  3. Srebrny Medal na MIFF w Moskwie w 1959 roku Oficjalna strona Festiwalu w Moskwie.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]