Aleksander Skiba

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Aleksander Skiba
Data i miejsce urodzenia 26 lutego 1945
Rokitów
Data i miejsce śmierci 7 września 2000
Włochy
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst.
AZS AWF Warszawa
SKF Legia Warszawa
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst.
 Polska
Kariera trenerska
Lata Klub
Płomień Milowice
Pallavolo Parma
Messagero Ravenna

Aleksander Skiba (ur. 26 lutego 1945 w Rokitowie, zm. 7 września 2000 we Włoszech) – trener, siatkarz warszawskich drużyn AZS AWF i Legii, mistrz świata z Meksyku (1974), trener drużyny narodowej Polski i Włoch.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent warszawskiej AWF (1968). Był trzykrotnym mistrzem Polski: 1966 (AZS AWF Warszawa), 1969, 1970 (Legia Warszawa), dwukrotnym wicemistrzem: 1967 (AZS AWF), 1971 (Legia) i dwukrotnym brązowym medalistą MP w barwach Legii (1968, 1973).

210-krotny reprezentant Polski (1967-1976). Brązowy medalista ME 1967 ze Stambułu, olimpijczyk z Meksyku 1968 (5. miejsce), finalista MŚ 1970 w Sofii (5. miejsce) i ME 1971 w Mediolanie (6. miejsce). 2-krotny uczestnik Pucharu Świata w Lipsku (1969) – 8. miejsce i Pradze (1973) – 2. miejsce.

Wystąpił w drużynie mistrza świata z Meksyku (1974). Jako trener męskiej reprezentacji zdobył 4. miejsce na IO w Moskwie i 2. miejsce na ME (1979, 1981), a jako trener klubowy tytuł mistrza Polski z Płomieniem Milowice (1979) i Puchar Europy Mistrzów Krajowych (1978).

W latach osiemdziesiątych prowadził juniorską drużynę narodową Włoch (MŚ 1985 – 2. miejsce, ME 1984 – 3. miejsce), a potem seniorów. Prowadził również drużynę klubową Santal Parma, zdobywając 2. miejsce w PEMK (1986). Z zespołem Messagero Ravenna zdobył Puchar Europy Mistrzów Krajowych (1993).

Odznaczony złotym Medalem „za Wybitne osiągnięcia sportowe”.