Aleksandra Chodźko-Domaniewska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Aleksandra Chodźko-Domaniewska (ur. 11 sierpnia 1900, zm. 6 lutego 1955) – polska historyk i filolog klasyczna, nauczyciel akademicki, badaczka dziejów antyku.

Biogram[edytuj | edytuj kod]

W okresie 1947-1951 była wykładowcą na Sekcji Filologii klasycznej KUL. W latach 1951-1955 była zatrudniona w Sekcji Historii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II. Zmarła po krótkiej chorobie. Jej pracę habilitacyjną Tendencje historiografii rzymskiej na przełomie II i I wieku wydało pośmiertnie Towarzystwo Naukowe KUL.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Czy Minerwa nie była samoistnym bóstwem?, Lwów 1936.
  • Problem omfalosa delfickiego, Wrocław 1951.
  • Z problemów zaświatowych religii greckiej, Varsaviae - Wratislaviae 1951.
  • Tendencje historiografii rzymskiej na przełomie II i I wieku, Lublin 1962.
  • Prace zebrane, 2004 (e-book)[1]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Marian Plezia, Wspomnienie o Aleksandrze Chodźko-Domaniewskiej, "Meander" 36 (1981), z. 5, s. 281-282.
  • Tadeusz Madała, Krzysztof Narecki, Filologia klasyczna w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim w latach 1918-2004, Lublin 2006.
  • Janina Niemirska-Pliszczyńska, Pięćdziesięciolecie filologii klasycznej na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim: Rozwój organizacyjno-personalny, „Roczniki Humanistyczne” 16 (1968), z. 3, s. 5-21.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. National Library Of Poland /Cała Baza, alpha.bn.org.pl [dostęp 2017-11-16] (pol.).