Aleksandra Karnicka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Aleksandra Karnicka
Data i miejsce urodzenia 26 czerwca 1882
Petersburg
Data i miejsce śmierci 20 marca 1965
Kraków
Senator I kadencji (II RP)
Okres od 1922
do 1927
Przynależność polityczna PSL „Wyzwolenie”
Poseł II kadencji Sejmu (II RP)
Okres od 1928
do 1930
Przynależność polityczna PSL „Wyzwolenie”

Aleksandra Karnicka (ur. 26 czerwca 1882 w Petersburgu, zm. 20 marca 1965 w Krakowie) – działaczka ruchu ludowego, senator II RP.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Córka Aleksandra Barańskiego i Marii z d. Chawłowskiej. Ukończyła studia wyższe na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Uniwersytetu w Petersburgu, słuchała także wykładów na uniwersytetach w Paryżu i Londynie.

Po studiach pracowała w laboratorium gleboznawczym w Pąkowie, gdzie poznała swojego przyszłego męża Michała Karnickiego. W 1905 wspólnie wyjechali do Afryki, gdzie mąż zmarł. Aleksandra wróciła do kraju i wraz z dziećmi zamieszkała w majątku Karnickich w Cypliszkach (pow. Święciany). W czasie I wojny światowej działała w Towarzystwie Pomocy Ofiarom Wojny, organizowała także Rady Włościanskie. W 1919 przeniosła się do Wilna, gdzie została wybrana posłanką do Sejmu Wileńskiego. Związana z Polskim Stronnictwem Ludowym „Wyzwolenie” w 1922 uzyskała mandat senatora RP I kadencji. W latach 1928-1930 zasiadała w Sejmie. Od 1929 członkini Zarządu Głównego PSL Wyzwolenie. Po II wojnie światowej należała do Stronnictwa Ludowego, a następnie do Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Posłowie i senatorowie Rzeczypospolitej Polskiej 1919-1939. Słownik biograficzny, tom III, red. Grzegorz Mazur, Warszawa 2005.