Aleksiej Bakszejew

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Aleksiej Prokłowicz Bakszejew, ros. Алексей Проклович Бакшеев (ur. 30 marca 1873 r. w stanicy Titowskaja w okręgu zabajkalskim w Rosji, zm. 30 sierpnia 1946 r. w Moskwie) – rosyjski wojskowy (generał major), emigracyjny działacz polityczny, dowódca Zachingańskiego Korpusu Kozackiego od 1941 r.

Służył w stopniu esauła w 1 czitijskim pułku kawalerii Kozaków zabajkalskich. Brał udział w I wojnie światowej. Był odznaczony Orderem Św. Jerzego 4 klasy. W 1917 r. został członkiem wojskowego zarządu Kozaków zabajkalskich. W 1918 r. wstąpił do wojsk atamana gen. Grigorija M. Siemionowa, walczących z bolszewikami na Dalekim Wschodzie. 20 września 1918 r. objął dowództwo 1 brygady kawalerii Kozaków zabajkalskich. Od 13 lutego 1919 r. w stopniu generała majora pełnił funkcję naczelnika 1 rejonu wojskowego Kozaków zabajkalskich. 16 czerwca tego roku został zastępcą atamana G. M. Siemionowa. Jednocześnie stanął na czele zarządu wojskowego Kozaków zabajkalskich. Po klęsce wojsk białych wyemigrował w 1922 r. do Chin. Zamieszkał w Mandżurii. Był atamanem wojskowym Kozaków zabajkalskich. Współtworzył Związek Kozaków na Dalekim Wschodzie. Od 1934 r. był zastępcą przewodniczącego, zaś w latach 1935-1938 przewodniczącym Biura do spraw Rosyjskich Emigrantów w Mandżurii. W 1938 r. został przewodniczącym jego zachingańskiego oddziału w Hailarze. 20 grudnia 1940 r. stanął na czele Związku Kozaków na Dalekim Wschodzie. W 1941 r. na polecenie Japończyków sformował Zachingański Korpus Kozacki, wchodzący w skład Armii Kwantuńskiej. Po ataku Armii Czerwonej na Mandżukuo w sierpniu 1945 r., został aresztowany przez funkcjonariuszy SMIERSZ-a i przewieziony do ZSRR. W sierpniu 1946 r. został skazany na karę śmierci, natychmiast wykonaną przez rozstrzelanie.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]