Aleksiej Paramonow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Aleksiej Paramonow
ilustracja
Pełne imię i nazwisko Aleksiej Aleksandrowicz Paramonow
Data i miejsce urodzenia 21 lutego 1925
Borowsk
Data i miejsce śmierci 24 sierpnia 2018
Moskwa
Wzrost 176 cm
Pozycja obrońca/pomocnik/napastnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1944–1945 Stroitiel Moskwa ? (?)
1946–1947 WWS Moskwa 9 (2)
1947–1959 Spartak Moskwa 264 (63)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1954–1957  ZSRR 13 (0)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1960–1965 ZSRR U-18 (asystent)
1965–1967 Étoile Sportive du Sahel
1967–1969 ZSRR U-20 (asystent)
1969–1971 ZSRR (asystent)
1973–1974 ZSRR (asystent)
1976–1977 Étoile Sportive du Sahel
1979–1984 ZSRR U-20 (asystent)

Aleksiej Aleksandrowicz Paramonow, ros. Алексей Александрович Парамонов (ur. 21 lutego 1925 w Borowsku, w guberni kałuskiej, Rosyjska FSRR, ZSRR, zm. 24 sierpnia 2018 w Moskwie[1]) – rosyjski piłkarz, grający na pozycji obrońcy, pomocnika lub napastnika, hokeista, reprezentant ZSRR, olimpijczyk, trener piłkarski.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

W 1944 rozpoczął karierę piłkarską w klubie Stroitiel Moskwa, skąd w 1946 przeszedł do WWS Moskwa. W końcu lata 1947 przeniósł się do Spartaka Moskwa, w którym występował do zakończenia kariery piłkarskiej w 1959.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

8 września 1954 zadebiutował w reprezentacji Związku Radzieckiego w spotkaniu towarzyskim ze Szwecją wygranym 7:0. Ponadto występował w olimpijskiej reprezentacji Związku Radzieckiego, w składzie której zdobył złoty medal na Olimpiadzie w Melbourne 1956.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery piłkarskiej rozpoczął pracę szkoleniową. W maju 1960 ukończył Instytut Pedagogiczny w Moskwie i otrzymał dyplom nauczyciela wychowania fizycznego. Od 1 czerwca 1960 pracował na różnych stanowiskach w Zarządzie Piłki Nożnej ZSRR, a potem w Federacji Piłki Nożnej. W latach 1960–1984 z przerwami pracował w sztabie szkoleniowym radzieckich reprezentacji różnych kategorii wiekowych. Od 1965 do 1967 oraz od 1976 do 1977 samodzielnie prowadził tunezyjski klub Étoile Sportive du Sahel. Pełnił funkcje Przewodniczącego Komitetu Weteranów Rosyjskiego Związku Piłki Nożnej (RFS).

Sukcesy i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy klubowe[edytuj | edytuj kod]

  • mistrz ZSRR: 1952, 1953, 1956, 1958
  • wicemistrz ZSRR: 1954, 1955
  • brązowy medalista mistrzostw ZSRR: 1948, 1949, 1957
  • zdobywca Pucharu ZSRR: 1950, 1958
  • finalista Pucharu ZSRR: 1952, 1957
  • brązowy medalista mistrzostw ZSRR w hokeju: 1950, 1951
  • mistrz Spartakiady Narodów ZSRR: 1956

Sukcesy reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy trenerskie[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy indywidualne[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]