Aleksy (Bielkowski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Aleksy
Piotr Bielkowski
biskup wielkoustiuski i ust'-wymski
Ilustracja
Kraj działania  ZSRR
Data i miejsce urodzenia 14 grudnia 1841
Rożdiestwieno
Data i miejsce śmierci 18 października 1937
Wielki Ustiug
biskup wielkoustiuski
Okres sprawowania 1909-1924
Wyznanie prawosławie
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Śluby zakonne 1897
Prezbiterat 5 marca 1867
Chirotonia biskupia 5 września 1904
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 5 września 1904
Konsekrator Guriasz (Ochotin)
Współkonsekratorzy Mikołaj (Nalimow), Włodzimierz (Sieńkowski), Aleksy (Sobolew), Sergiusz (Stragorodski), Cyryl (Smirnow)

Aleksy, imię świeckie Piotr Filippowicz Bielkowski (ur. 14 grudnia 1841 we wsi Rożdiestwieno na terenie kaszyrskiego ujezdu guberni tulskiej, zm. 18 października 1937 w Wielkim Ustiugu) – rosyjski biskup i święty prawosławny.

Był synem wiejskiego kapłana prawosławnego. W 1864 ukończył seminarium duchowne w Tule. 5 marca 1867, jako mężczyzna żonaty, został wyświęcony na kapłana. Służył w cerkwi św. Michała Archanioła przy przytułku św. Michała w Tule, zaś od 1874 także katechetą w miejscowej szkole. W 1886 przeszedł do pracy duszpasterskiej w cerkwi św. Aleksandra Newskiego w Tule i służył tam do 1897. Znany był jako bezinteresowny duszpasterz, zaangażowany w prace dobroczynne, osobiście wspierający materialnie ubogich[1]. W 1897 został odznaczony Orderem św. Anny III stopnia oraz otrzymał godność protoprezbitera. Również w 1897, po śmierci żony, złożył wieczyste śluby mnisze z imieniem Aleksy. Rok później otrzymał godność archimandryty i został przełożonym monasteru Przemienienia Pańskiego w Starej Russie, obowiązki te pełnił przez sześć lat[1].

5 września 1904 został wyświęcony na biskupa wielkoustiuskiego, wikariusza eparchii wołogodzkiej, przez arcybiskupów nowogrodzkiego i staro-ruskiego Guriasza, fińskiego i wyborskiego Mikołaja, biskupów kiszyniowskiego Włodzimierza, wołogodzkiego Aleksego, jamburskiego Sergiusza, gdowskiego Cyryla. Po dwóch latach biskup Aleksy na własną prośbę odszedł w stan spoczynku, powołując się na swój podeszły wiek i zły stan zdrowia. W 1909 ponownie został wikariuszem eparchii wołogodzkiej z tytułem biskupa wielkoustiuskiego i ust'-wymskiego. Służył do 1924, gdy ponownie został przeniesiony w stan spoczynku. Żył przy cerkwi św. Szymona Słupnika w Wielkim Ustiugu, codziennie służył, po zamknięciu cerkwi przez władze radzieckie zamieszkał w stróżówce przy cerkwi św. Sergiusza z Radoneża w tym samym mieście[1].

W 1937 został aresztowany przez NKWD i w tym samym roku zmarł w więzieniu urządzonym w dawnym monasterze św. Michała Archanioła w Wielkim Ustiugu[1].

Jego syn Wasilij także został duchownym prawosławnym[1].

W 2000 Rosyjski Kościół Prawosławny kanonizował go jako jednego z Soboru Świętych Nowomęczenników i Wyznawców Rosyjskich[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Poprzednik
Powstanie eparchii
Biskup wielkoustiuski
1918 - 1924
Następca
Warsonofiusz (Wichwielin)