Aleksy Sieradzki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Aleksy Sieradzki
Data i miejsce urodzenia 16 października 1902
Busko-Zdrój
Data i miejsce śmierci 13 listopada 1985
Katowice
Poseł na Sejm Ustawodawczy
Okres od 4 lutego 1947
do 4 sierpnia 1952
Przynależność polityczna Polska Partia Socjalistyczna / Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Poseł na Sejm PRL II, III i IV kadencji
Okres od 20 lutego 1957
do 29 kwietnia 1969
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Odznaczenia
Order Sztandaru Pracy II klasy Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Krzyż Partyzancki Medal Zwycięstwa i Wolności 1945 Medal 10-lecia Polski Ludowej

Aleksy Sieradzki (ur. 16 października 1902 w Busku-Zdroju, zm. 13 listopada 1985 w Katowicach) – polski górnik i polityk, poseł na Sejm Ustawodawczy oraz Sejm PRL II, III i IV kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1915, po ukończeniu szkoły podstawowej, został zatrudniony jako górnik w Zagłębiu Dąbrowskim w kopalniach „Mortimer”, „Michał”, „Reden” i „Victoria” (do 1938). Uczestniczył od 1916 w manifestacjach robotniczych, bywał ranny i zwalniany z pracy za działalność polityczną – w 1923 został członkiem Organizacji Młodzieży Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego, a w 1924 Polskiej Partii Socjalistycznej. Pełnił funkcję sekretarza Miejskiego Komitetu PPS w Dąbrowie Górniczej oraz zasiadał w Komitecie Okręgowym partii w Katowicach, był też do 1939 sekretarzem Centralnego Związku Górników na okręg Zagłębia Dąbrowskiego. Podczas okupacji niemieckiej był poszukiwany przez gestapo, w związku z czym opuścił Zagłębie Dąbrowskie i działał w PPS – Wolność, Równość, Niepodległość w Krakowie i Warszawie. Uczestniczył w powstaniu warszawskim. Po II wojnie światowej organizował MK „lubelskiej” PPS w Dąbrowie Górniczej. Został też zatrudniony jako kierownik personalny w Olkuskiej Fabryce Naczyń Emaliowanych, której później został dyrektorem. Od grudnia 1946 przez dwa lata stał na czele Wojewódzkiego Komitetu PPS w Katowicach, zasiadał też w Centralnym Komitecie Wykonawczym i Radzie Naczelnej partii. 1947 uzyskał mandat posła na Sejm Ustawodawczy z okręgu Chrzanów. W grudniu 1948 wraz z PPS przystąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W 1949 został zatrudniony w Katowickim Zjednoczeniu Przemysłu Węglowego, gdzie był zastępcą naczelnego dyrektora, następnie dyrektorem administracyjno-finansowym, a od 1957 dyrektorem ekonomicznym. W 1956 ukończył studia wyższe na Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie i uzyskał tytuł zawodowy inżyniera górnika. W latach 1956–1957 zasiadał w plenum Komitetu Wojewódzkiego i Komitetu Miejskiego PZPR. Uzyskiwał mandat posła na Sejm PRL w 1957 w okręgu Bielsko-Biała oraz w 1961 i 1965 w okręgu Rybnik. Od 1960 był pełnomocnikiem Rządu ds. Rybnickiego Okręgu Węglowego.

Pochowany na Cmentarzu Komunalnym w Katowicach przy ul. Henryka Sienkiewicza.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Syn Pawła i Karoliny z Załęckich, pochodził z wielodzietnej rodziny robotniczej. Po raz pierwszy ożenił się w 1921 z Marianną z Nawrotów. Jego drugą żoną była Krystyna. Miał syna i córkę.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]