Alexander Bruce (minister)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Alexander Bruce
Alexander Hugh Bruce
Ilustracja
Lord Balfour of Burleigh
Data i miejsce urodzenia 13 stycznia 1849
Kennet
Data i miejsce śmierci 6 lipca 1921
Londyn
Rodzice Robert Bruce
Małżeństwo Katherine Eliza Gordon
Dzieci George
Odznaczenia
Order Ostu (Wielka Brytania)

Alexander Hugh Bruce, 6. lord Balfour of Burleigh KT, GCMG, GCVO (ur. 13 stycznia 1849 w Kennet w hrabstwie Clackmannanshire, zm. 6 lipca 1921 w Londynie) – brytyjski polityk, członek Partii Konserwatywnej, minister w rządach lorda Salisbury’ego i Arthura Balfoura.

Był synem Roberta Bruce, konserwatywnego deputowanego z Clackmannan. Wykształcenie odebrał w Eton College oraz w Oriel College na Uniwersytecie Oksfordzkim. Jego ojciec zmarł w 1864 r. Cztery lata później Izba Lordów uznała jego pretenje do parowskiego tytułu lorda Balfour of Burleigh, skonfiskowanego w 1715 r. za udział Roberta Balfoura, 5. lorda, w powstaniu 15. roku. W 1869 r. Alexander otrzymał przywrócony tytuł i jako 6. lord Balfour of Burleigh zasiadł w ławach Izby Lordów.

W 1876 r. poślubił lady Katherine Elizę Gordon (1852-1931), córkę George’a Hamiltona-Gordona, 5. hrabiego Aberdeen, i Mary Baillie, córki George’a Baillie. W tym samym roku został wybrany parem-reprezentantem Szkocji. W 1882 r. został komisarzem ds. edukacji w Szkocji. W 1887 r. został Lordem-in-Waiting. Następnie został parlamentarnym sekretarzem przy Zarządzie Handlu. Urząd ten sprawował do porażki konserwatystów w wyborach 1892 r. W kolejnych latach przewodniczył London Water Supply Commission.

Po powrocie Partii Konserwatywnej do władzy w 1895 r. lord Balfour został ministrem ds. Szkocji. W 1901 r. otrzymał Order Ostu. Zrezygnował w 1903 r. w wyniku sporu wewnątrz koalicji rządzącej na tle polityki gospodarczej. Następnie został gubernatorem Banku Szkocji. W 1908 r. objął funkcję Lord Warden of the Stannaries oraz został członkiem Rady Księcia Walii. W 1911 r. otrzymał Krzyż Wielki Orderu św. Michała i św. Jerzego.

Lord Balfour był w latach 1896-1899 rektorem Uniwersytetu Edynburskiego, a 1900 r. został wybrany kanclerzem Uniwersytet St Andrews. Był nim aż do swojej śmierci w 1921 r. Został pochowany w Clackmannan. Tytuł parowski odziedziczył jego syn, George.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • David Torrance, The Scottish Secretaries, Birlinn, 2006

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Robert Balfour, 5. lord Balfour of Burleigh
Lord Balfour of Burleigh
1869-1921
Następca
George Bruce, 7. lord Balfour of Burleigh