Alexander Gustafsson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Alexander Gustafsson
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Alexander Lars-Åke Gustafsson
Pseudonim The Mauler
Data i miejsce urodzenia 15 stycznia 1987
Arboga
Obywatelstwo  Szwecja
Wzrost 196 cm
Masa ciała 93 kg
Styl walki boks, shootboxing
Kategoria wagowa półciężka
Klub Alliance MMA
Bilans walk zawodowych
Liczba walk 23
Zwycięstwa 18
Przez nokauty 11
Przez poddania 3
Przez decyzje 3
Porażki 5
Nieodbyte 30.12.2018

Alexander Lars-Åke Gustafsson (ur. 15 stycznia 1987 w Arbodze) – szwedzki bokser oraz zawodnik mieszanych sztuk walki (MMA). Trzykrotny pretendent do pasa mistrzowskiego Ultimate Fighting Championship.

Kariera sportowa[edytuj | edytuj kod]

Od 10 roku życia trenuje boks. W latach 2008-2009 trzykrotnie wygrywał amatorskie turnieje bokserskie. W 2009 został amatorskim mistrzem Szwecji w wadze ciężkiej. Od 2006 rozpoczął treningi stricte pod MMA, a pod koniec 2007, w listopadzie zadebiutował w nowej formule walki poddając Saku Heikole duszeniem zza pleców. 13 września 2008 roku wystąpił w Polsce na gali KSW Extra mierząc się z Krzysztofem Kułakiem. Mimo iż został zakontraktowany i ściągnięty na galę w ciągu doby jako zastępstwo dla Kułaka (pierwotnie Polak miał się zmierzyć z Niemcem Florianem Mullerem) to jednak okazał się lepszy i wygrał jednogłośnie na punkty[1]. Po dwóch kolejnych zwycięstwach na lokalnych galach w Szwecji, legitymujący się bilansem 8-0 podpisał kontrakt z Ultimate Fighting Championship[2]. W organizacji zadebiutował 14 listopada na UFC 105 nokautując Jareda Hammana. W swojej drugiej walce w UFC, 10 kwietnia 2010 zaliczył pierwszą zawodową porażkę, przegrywając przez poddanie z Philem Davisem.

W latach 2010-2012 zanotował passę sześciu zwycięstw m.in. z Uładzimirem Maciuszenką, Thiago Silvą czy byłym mistrzem UFC Maurício Ruą. 21 września 2013 na gali UFC 165 zmierzył się o pas mistrzowski wagi półciężkiej z Jon Jonesem. Mając porównywalne warunki fizyczne co Amerykanin (Gustaffson: wzrost - 196 cm, zasięg ramion - 201 cm, Jones: 193, 215) upatrywano w Szwedzie jedynego rywala który zdołałby zagrozić mistrzowi. Szwed ostatecznie uległ na punkty Jonesowi po 5-rundowej walce lecz jako pierwszy rywal w karierze Amerykanina nawiązał z nim wyrównaną walkę, a ich pojedynek został okrzyknięty walką roku[3][4]. Po walce obaj zawodnicy zostali przewiezieni do szpitala w związku z doznanymi obrażeniami[5].

24 stycznia 2015 nieoczekiwanie został znokautowany przez Anthony'ego Johnsona w 1. rundzie w oficjalnym eliminatorze do walki o pas mistrzowski. Mimo porażki otrzymał kolejną szanse zdobycia trofeum. 3 października 2015 na UFC 192 zmierzył się z mistrzem Danielem Cormierem (23 maja 2015 Cormier pokonał w walce o zwakowany pas po Jonesie Anthony'ego Johnsona). Szwed ponownie uległ w mistrzowskim boju, tym razem minimalnie przegrywając na punkty (47-48, 48-47, 49-46).

3 września 2016 na UFC Fight Night 93 w Hamburgu, pokonał Polaka Jana Błachowicza jednogłośnie na punkty[6]. 28 maja 2017 podczas UFC Fight Night 109 znokautował Brazylijczyka Glover Teixeirę w piątej rundzie[7].

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Mieszane sztuki walki:

Amatorski boks:

  • 2008: KP Cup Boxing Heavyweight Tournament - 1. miejsce w wadze +91 kg[10]
  • 2009: KP Cup Boxing Heavyweight Tournament - 1. miejsce w wadze +91 kg[11]
  • 2009: Tensta Box Open Heavyweight Tournament - 1. miejsce w wadze +91 kg[12]
  • 2009: mistrz Szwecji w wadze ciężkiej (+91 kg)[13]

Submission grappling:

  • 2008: Grapplers Paradise 4 - 1. miejsce w wadze -99 kg

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]