Alfred Chmelik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Alfred Chmelik
major artylerii major artylerii
Data i miejsce urodzenia 10 marca 1892
Przemyśl
Data i miejsce śmierci 22 czerwca 1939
Warszawa
Przebieg służby
Siły zbrojne c. i k. Armia
Wojsko Polskie
Jednostki RIK Dęblin
Stanowiska rejonowy inspektor koni
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-ukraińska
wojna polsko-bolszewicka
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (1920-1941) Złoty Krzyż Zasługi Krzyż Niepodległości Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Zasługi Wojskowej „Signum Laudis” z Mieczami Krzyż Wojskowy Karola

Alfred Wojciech Henryk Chmelik (ur. 10 marca 1892 w Przemyślu, zm. 22 czerwca 1939 w Warszawie) – major artylerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 10 marca 1892 w Przemyślu, w rodzinie Wojciecha[1]. Był członkiem Organizacji Młodzieży Niepodległościowej „Zarzewie” i Tajnego Skautingu[2].

W czasie I wojny światowej walczył w szeregach cesarskiej i królewskiej Armii. Jego oddziałem macierzystym był Pułk Armat Polowych Nr 1, który w 1916 został przemianowany na Pułk Armat Polowych Nr 12, a dwa lata później na Pułk Artylerii Polowej Nr 12. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 wrzesnia 1915, a porucznika ze starszeństwem z 1 listopada 1917 w korpusie oficerów rezerwy artylerii polowej i górskiej[3][4][5].

Pod koniec listopada 1918 w Nowym Targu objął dowództwo 1. baterii 1 Pułku Artylerii Górskiej, która w maju 1919 została przemianowana na 1. baterię 6 Pułku Artylerii Polowej. Na jej czele walczył na wojnie z Ukraińcami, a następnie wojnie z bolszewikami. Wyróżnił się 21 i 23 maja 1920 w walkach pod Horodyszczem i Wołkołatą[6].

W grudniu 1925 powierzono mu obowiązki kwatermistrza 23 Pułku Artylerii Polowej[7]. Później został przeniesiony do 21 Pułku Artylerii Polowej w Białej, a w styczniu 1927 do 28 Pułku Artylerii Polowej w Zajezierzu na stanowisko pełniacego obowiązki kwatermistrza[8]. 12 kwietnia 1927 został mianowany majorem ze starszeństwem z 1 stycznia 1927 i 28. lokatą w korpusie oficerów artylerii[9]. Po awansie został zatwierdzony na stanowisku kwatermistrza[10]. W grudniu 1929 został przeniesiony z 28 pap na stanowisko rejonowego inspektora koni Dęblin[11]. Obowiązki na tym stanowisku pełnił przez kolejnych dziesięć lat[12][13]. Zmarł 22 czerwca 1939 w Warszawie[14]. Dwa dni później został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach[2].

Alfred Chmelik był żonaty. Miał dzieci[2].

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kartoteka personalno-odznaczeniowa. WBH. [dostęp 2021-02-03]..
  2. a b c d e Nekrolog ↓.
  3. Ranglisten 1916 ↓, s. 679, 691.
  4. Ranglisten 1917 ↓, s. 864, 922.
  5. Ranglisten 1918 ↓, s. 1074, 1149.
  6. Kuś 1929 ↓, s. 5.
  7. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 133 z 18 grudnia 1925 roku, s. 728.
  8. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 55 z 31 grudnia 1926 roku, s. 455.
  9. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 20 kwietnia 1927 roku, s. 120.
  10. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 402, 456.
  11. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 20 z 23 grudnia 1929 roku, s. 400.
  12. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 181, 528.
  13. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 862.
  14. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 957.
  15. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 5 marca 1921 roku, s. 374.
  16. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 181.
  17. M.P. z 1931 r. nr 251, poz. 335.
  18. a b Ranglisten 1918 ↓, s. 1149.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]