Alfred Gradstein

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Alfred Gradstein
Ilustracja
Alfred Gradstein (przed 1952)
Data i miejsce urodzenia 30 października 1904
Częstochowa
Data i miejsce śmierci 29 września 1954
Warszawa
Narodowość polska
Język polski
Alma Mater Konserwatorium Muzyczne w Warszawie
Dziedzina sztuki muzyka poważna
Nagrody

Państwowa Nagroda Artystyczna III stopnia (1950)

Alfred Gradstein (ur. 30 października 1904 w Częstochowie, zm. 29 września 1954 w Warszawie) – polski kompozytor.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył Konserwatorium Muzyczne w Warszawie u Romana Statkowskiego[1] (kompozycja) i Henryka Melcera (dyrygentura). Studia uzupełniał w Wiedniu u Josepha Marksa[1] i w Paryżu, gdzie zamieszkał w 1928[1]. Poślubił Susanne[2]. W 1945 powrócił na stałe do Polski. Był jednym z czołowych twórców pieśni masowych, za które otrzymał dwie nagrody w konkursie Ministerstwa Kultury i Sztuki w 1948. Kompozycje: utwory kameralne: Kwartet smyczkowy (1929), Sonatina skrzypcowa (1936); na fortepian: Koncert (1932), Hommage a Chopin – 12 etiud (1944); Suita mazurków, Fantazja (na wiolonczelę); sceny baletowe: Zaloty, Tańce polskie, pieśni solowe, piosenki dla dzieci, pieśni masowe, piosenki taneczne.

W 1949 roku zdobył nagrodę na konkursie puszkinowskim za pieśń Wieczór zimowy[1]. W 1950 roku otrzymał Państwową Nagrodę Artystyczną III stopnia[1]. W 1952 otrzymał nagrodę państwową III stopnia za kantatę Słowo o Stalinie do słów Władysława Broniewskiego[3].

Został pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach[4].

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Pieśni masowe i piosenki:

    • Pieśń o braterstwie (sł.Mirosław Łebkowski) – 1948
    • Pieśń jedności – 1948
    • Piosenka o Warszawie (Włodzimierz Słobodnik) – 1949
    • Młody kraj (Maria Wroncka) – 1950
    • Na prawo most, na lewo most (Helena Kołaczkowska) – 1950
    • O gdańskim murarzu – 1950
    • Pieśń przodowników pracy (Leopold Lewin) – 1950
    • Warszawa-Berlin-Praga (Wojciech Lipniacki) – 1950
    • Dwaj chłopcy (H. Kołaczkowska) – 1951
    • Marsz ZMP (Jerzy Jurandot) – 1951
    • Na ćwiczenia (Leon Pasternak) – 1951
    • Zetempowiec (Jacek Bocheński) – 1951
    • Mój dom (H. Kołaczkowska) – 1952
    • Od Różana trakt (Tadeusz Kubiak) – 1952
    • Spacer wieczorny (Roman Sadowski) – 1952
    • Cześć Partii (Stanisław Ryszard Dobrowolski) – 1953
    • Kto wie (H. Kołaczkowska) – 1953
    • Wzejdą złote kłosy (Hanna Wolska) – 1953
    • Goście z miasta (M. Łebkowski) – 1954
    • Piosenka o kwiatach i drzewach na Placu Konstytucji (Jerzy Kierst) – 1954
    • Spotkanie z Warszawą (T. Kubiak) – 1954
    • Uśmiechnij się (Henryk Gaworski) – 1954
    • Nasza ziemia
    • Staromiejska piosenka

i inne.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Sylwetki kompozytorów polskich (których utwory wykonywane są na koncertach objętych niniejszą publikacją). W: Festiwal Muzyki Polskiej. Program otwarcia. 1951, s. 73.
  2. Anna Brożek: Obraz duszy polskiej w mazurkach Romana Maciejewskiego. s. 85.
  3. Dziennik Polski, rok VIII, nr 176, (2639), s. 2.
  4. Juliusz Jerzy Malczewski: Cmentarz komunalny (dawny wojskowy) na Powązkach. Warszawa: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1975, s. 24.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • „Słownik muzyków polskich” pod redakcją Jerzego Chomińskiego. T.I A-Ł. PWM Kraków 1964
  • „Encyklopedia muzyki”. Wydawnictwo Naukowe PWN. Warszawa 1995

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  • materiał orkiestrowy na synfonii [1]