Alfred LeConey

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Alfred LeConey
Data i miejsce urodzenia 11 marca 1901
Moorestown
Data i miejsce śmierci 11 listopada 1959
Nowy Jork
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Stany Zjednoczone
Igrzyska olimpijskie
złoto Paryż 1924 lekkoatletyka
(sztafeta 4 × 100 m)

Jeremiah Alfred „Al” LeConey (ur. 11 marca 1901 w Moorestown w stanie New Jersey, zm. 11 listopada 1959 w Nowym Jorku[1]) – amerykański lekkoatleta sprinter, mistrz olimpijski z 1924 z Paryża.

Jako student Lafayette College zajął w 1921 drugie miejsce w akademickich mistrzostwach Stanów Zjednoczonych (IC4A) w biegach na 100 jardów i na 220 jardów. W 1922 zwyciężył w mistrzostwach IC4A na obu tych dystansach, a także został mistrzem Stanów Zjednoczonych (AAU) na 220 jardów[2][3].

Na igrzyskach olimpijskich w 1924 w Paryżu biegł na ostatniej zmianie sztafety 4 × 100 metrów, która zdobyła złoty medal, w półfinale ustanowiła rekord świata wynikiem 41,0 s, a w finale wyrównała to osiągnięcie (w składzie: Loren Murchison, Louis Clarke, Frank Hussey i Alfred LeConey)[1]. Po igrzyskach LeConey przebiegł 100 jardów w doskonałym czasie 9,4 s, ale sędziowie uznali, że wiatr był zbyt silny, by uznać ten wynik jako rekord.

Został uwidoczniony na znaczku pocztowym o nominale 3 centów wydanym przez pocztę USA przed igrzyskami olimpijskimi w 1932 w Los Angeles. Chociaż z wykształcenia był inżynierem budownictwa, pracował głównie w branży ubezpieczeniowej jako aktuariusz[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Al LeConey, olympedia.org [dostęp 2020-06-21] (ang.).
  2. United States Championships (Men 1876–1942), GBRAthletics [dostęp 2020-06-21] (ang.).
  3. IC4A Championships (Men 1876–1942), GBRAthletics [dostęp 2020-06-21] (ang.).