Alojzy Borgowiec

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Alojzy Ignacy Borgowiec
porucznik rezerwy piechoty porucznik rezerwy piechoty
Data i miejsce urodzenia 21 października 1899
Świętochłowice
Data i miejsce śmierci 1940
Katyń
Przebieg służby
Lata służby 19141940
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Główne wojny i bitwy I wojna światowa,
I powstanie śląskie,
II powstanie śląskie,
III powstanie śląskie,
II wojna światowa
Późniejsza praca nauczyciel
Odznaczenia
Srebrny Krzyż Zasługi Krzyż na Śląskiej Wstędze Waleczności i Zasługi I stopnia
Gwiazda Górnośląska

Alojzy Ignacy Borgowiec (ur. 21 października 1899 w Świętochłowicach, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – porucznik rezerwy piechoty Wojska Polskiego, nauczyciel, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie Jana i Walerii Walewskiej-Kuś. Członek POW. Uczestnik trzech powstań śląskich, ranny. Pracował w Polskim Komitecie Plebiscytowym na powiat rybnicki. Przeniesiony do rezerwy z przydziałem do 3 pułku strzelców podhalańskich. W latach 1918–1939 w Legionie „Zaolzie” grupa Rybnik. I zastępca komendanta powiatowego POW w powiecie rybnickim. 28 sierpnia zmobilizowany do Wojska Polskiego.

W okresie międzywojennym pracował jako nauczyciel w Szkole Powszechnej nr 1 im. Adama Mickiewicza w Rybniku.

W kampanii wrześniowej wzięty do niewoli radzieckiej, osadzony w Kozielsku. Został zamordowany wiosną 1940 przez NKWD w lesie katyńskim. Figuruje na liście wywózkowej LW 022/2 z 9.04.1940 i liście PCK (AM) 881.

W książce Pawła Dubiela, Wrzesień 1939 na śląsku, Katowice 1960, jest informacja, że Alojzy Borgowiec, jak również kpt. Nikodem Sobik (komendant powiatowy POW Rybnik, zginął w Charkowie w 1940) zginęli we wrześniu 1939.

W Monitorze Polskim z 1946 ukazało się takie ogłoszenie: "Obyw. Borgowiec Agnieszka, ur. 3.1.1902 roku, zam. w Chorzowie-Batory, ul. Włodarskiego Nr 2, złożyła w tut. Starostwie prośbę o uznanie jej męża Alojzego Borgowca, ur. 21.10.1899 roku za zaginionego w czasie działań wojennych 1939 roku w związku ze służbą wojskową w armii polskiej. Wymieniony pełnił służbę w 1939 roku jako ppor. rez. w 75 p.p. w Oświęcimiu i od tego czasu nie daje osobie znaku życia. (10/B. 5/45)"[1]. 

Alojzy Borgowiec został upamiętniony:

  • na tablicy pamiątkowej w Gimnazjum nr 1 w Rybniku 22.04.2004[2].

Minister Obrony Narodowej Aleksander Szczygło decyzją Nr 439/MON z 5 października 2007 awansował go pośmiertnie na stopnień kapitana. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości "Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów".

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Żonaty z Agnieszką[1], miał syna Józefa.

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Monitor Polski, t. Rok XXV, Numer = 72, 1946, s. 2.
  2. Polska, Ku pamięci, www.rybnik.com.pl [dostęp 2017-07-12] (pol.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]