Amphitrite (1914)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: inne jednostki pływające o tej nazwie.
Amphitrite (Q94)
Ilustracja
Jednostka bliźniacza „Amphitrite” – „Andromaque” przed 1920 r.
Klasa okręt podwodny
Typ Amphitrite
Historia
Stocznia Arsenal de Rochefort
Położenie stępki 1911
Wodowanie 9 czerwca 1914
 Marine nationale
Nazwa „Amphitrite”, „Amphitrite II” (od 20 kwietnia 1928)
Wejście do służby 1915
Wycofanie ze służby wrzesień 1935
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność
• na powierzchni
• w zanurzeniu

414 ton
609 t
Długość 53,9 m
Szerokość 5,4 m
Zanurzenie 3,3 m
Rodzaj kadłuba dwukadłubowy
Napęd
2 silniki wysokoprężne o łącznej mocy 800 KM
2 silniki elektryczne o łącznej mocy 700 KM
2 śruby
Prędkość
• na powierzchni
• w zanurzeniu

13 węzłów
9,5 w.
Zasięg powierzchnia: 1300 Mm przy 10 w.
zanurzenie: 100 Mm przy 5 w.
Uzbrojenie
8 torped; 1 działo kal. 47 mm, później 75 mm
Wyrzutnie torpedowe 8 × 450 mm
Załoga 29

Amphitrite (Q94)francuski oceaniczny okręt podwodny z czasów I wojny światowej i okresu międzywojennego, jednostka prototypowa swojego typu. Została zwodowana 9 czerwca 1914 roku w stoczni Arsenal de Rochefort, a do służby w Marine nationale weszła w 1915 roku. Jednostka służyła podczas wojny na Morzu Śródziemnym i Adriatyku. W kwietniu 1928 roku nazwę okrętu zmieniono na „Amphitrite II”, a z listy floty został skreślony we wrześniu 1935 roku.

Projekt i budowa[edytuj | edytuj kod]

„Amphitrite” zamówiona została na podstawie programu rozbudowy floty francuskiej z 1909 roku[1][2]. Jednostkę zaprojektował inż. Julien Hutter, ulepszając swój projekt okrętów typu Clorinde[3].

„Amphitrite” zbudowana została w Arsenale w Rochefort[1][2]. Stępkę okrętu położono w 1911 roku[4], został zwodowany 9 czerwca 1914 roku[1][3], a do służby przyjęto go w 1915 roku[4]. Nazwa nawiązywała do mitologicznej nereidyAmfitryty[5]. Jednostka otrzymała numer burtowy Q94[1].

Dane taktyczno–techniczne[edytuj | edytuj kod]

Wnętrze bliźniaczej „Andromaque” (przed 1926 r.)

„Amphitrite” była średniej wielkości dwukadłubowym, oceanicznym okrętem podwodnym[4]. Długość całkowita wynosiła 53,9 metra, szerokość 5,4 metra i zanurzenie 3,3 metra[1][2]. Wyporność w położeniu nawodnym wynosiła 414 ton, a w zanurzeniu 609 ton[1][2][a]. Okręt napędzany był na powierzchni przez dwa dwusuwowe silniki wysokoprężne MAN (wyprodukowane na licencji we francuskiej firmie Chaléessière) o łącznej mocy 800 koni mechanicznych (KM)[1][3][b]. Napęd podwodny zapewniały dwa silniki elektryczne Nancy o łącznej mocy 700 KM[1][3]. Dwuśrubowy układ napędowy pozwalał osiągnąć prędkość 13 węzłów na powierzchni i 9,5 węzła w zanurzeniu[1][3][c]. Zasięg wynosił 1300 Mm przy prędkości 10 węzłów w położeniu nawodnym oraz 100 Mm przy prędkości 5 węzłów pod wodą[1][2].

Okręt wyposażony był w osiem zewnętrznych wyrzutni torped kalibru 450 mm: dwie na dziobie jednostki oraz sześć systemu Drzewieckiego, z łącznym zapasem 8 torped[1][6]. Uzbrojenie artyleryjskie stanowiło działo pokładowe kal. 47 mm L/50 M1902, wymienione przed końcem wojny na działo kal. 75 mm L/35 M1897[3][4].

Załoga okrętu składała się z 29 oficerów, podoficerów i marynarzy[1][5].

Służba[edytuj | edytuj kod]

„Amphitrite” służyła podczas wojny na Morzu Śródziemnym i Adriatyku[3]. 20 kwietnia 1928 roku dokonano zmiany nazwy jednostki na „Amphitrite II”, by zwolnić nazwę dla nowo budowanego okrętu[1][2]. Jednostka została skreślona z listy floty we wrześniu 1935 roku[1][2].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Według J. Gozdawy-Gołębiowskiego i T. Wywerki Prekurata wyporność wynosiła 410/550 ton[6].
  2. Projektowana moc silników Diesla miała wynosić 1300 KM[1][4].
  3. Projektowana prędkość na powierzchni miała wynosić 15 węzłów[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i j k l m n o p Robert Gardiner, Randal Gray: Conway’s All the World’s Fighting Ships 1906–1921. London: 1985, s. 211.
  2. a b c d e f g Jean Labayle Couhat: French warships of World War I. London: 1974, s. 152.
  3. a b c d e f g Paul E. Fontenoy: Submarines: An Illustrated History of Their Impact (Weapons and Warfare). Santa Barbara: 2007, s. 87.
  4. a b c d e Ivan Gogin: AMPHITRITE submarines (1915-1918) (ang.). Navypedia. [dostęp 2017-02-22].
  5. a b Gordon Smith: World War 1 at Sea, FRENCH NAVY (ang.). Naval History Homepage. [dostęp 2017-02-22].
  6. a b J. Gozdawa-Gołębiowski, T. Wywerka Prekurat: Pierwsza wojna światowa na morzu. Warszawa: 1994, s. 537.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Paul E. Fontenoy: Submarines: An Illustrated History of Their Impact (Weapons and Warfare). Santa Barbara, California: ABC-CLIO, 2007. ISBN 1-85367-623-3. (ang.)
  • Robert Gardiner, Randal Gray: Conway’s All the World’s Fighting Ships 1906–1921. London: Conway Maritime Press, 1985. ISBN 0-85177-245-5. (ang.)
  • Ivan Gogin: AMPHITRITE submarines (1915-1918) (ang.). Navypedia. [dostęp 2017-02-22].
  • Jan Gozdawa-Gołębiowski, Tadeusz Wywerka Prekurat: Pierwsza wojna światowa na morzu. Warszawa: Lampart, 1994. ISBN 83-902554-2-1.
  • Jean Labayle Couhat: French warships of World War I. London: Ian Allan Ltd., 1974. ISBN 0-7110-0445-5. (ang.)
  • Gordon Smith: World War 1 at Sea, FRENCH NAVY (ang.). Naval History Homepage. [dostęp 2017-02-22].