Andrzej Łupina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Andrzej Łupina
Data i miejsce urodzenia 1 kwietnia 1946
Lublin
Ambasador RP w Zairze
Okres od 1990
do 1996
Poprzednik Teofil Stanisławski
Następca Bronisław Klimaszewski
Ambasador RP w Algierii
Okres od 1998
do 2002
Poprzednik Andrzej Bilik
Następca Janusz Mrowiec
Ambasador RP w Senegalu
Okres od 16 lutego 2005
do 31 grudnia 2008
Poprzednik Tomasz Niegodzisz
Następca Margareta Kassangana

Andrzej Michał Łupina (ur. 1 kwietnia 1946 w Lublinie) – polski działacz państwowy i dyplomata, ambasador RP w Zairze (1990–1996), Algierii (1998–2002) i Senegalu (2005–2008).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył studia ekonomiczne na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej (1975) oraz podyplomowe w Akademii Dyplomatycznej w Wiedniu. Na UMCS uzyskał w 1988 stopień doktora nauk ekonomicznych.

W latach 1975–1985 zatrudniony jako szef Działu Współpracy Gospodarczej z Zagranicą w Instytucie Kształtowania Środowiska w Warszawie. Z ramienia Stronnictwa Demokratycznego zasiadał w radach narodowych różnego stopnia (m.in. w Stołecznej Radzie Narodowej w latach 1980–1984[1]), był również redaktorem naczelnym pisma "Głos Demokracji" oraz prezesem Stołecznego Komitetu SD. Od 1986 do 1990 pracował jako starszy specjalista w Instytucie Gospodarki Przestrzennej. Był także sekretarzem Zespołu ds. Współpracy w Centrum Osiedli Ludzkich ONZ Habitat i konsultantem Programu Ochrony Środowiska ONZ.

Następnie został wysłany do Zairu jako ambasador RP (1990–1996). Po powrocie do kraju pracował jako doradca i starszy radca ministra spraw zagranicznych (1996–1997). W latach 1998–2002 ponownie przebywał w Afryce jako ambasador w Algierii. Od 2003 do 2005 był ambasadorem tytularnym w Departamencie Strategii i Planowania Polityki Zagranicznej MSZ. Od 2005 do 2008 sprawował funkcję ambasadora w Senegalu.

Zna angielski, francuski, niemiecki, rosyjski.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ewa Dobrowolska, Zwyczajna sesja Stołecznej Rady, "Stolica", nr 4 (1727), 25 stycznia 1981, s. 2

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]