Andrzej Buda

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Andrzej Buda
Leon
major Służby Bezpieczeństwa major Służby Bezpieczeństwa
Data i miejsce urodzenia 1 grudnia 1907
Niechobrz
Data śmierci 26 marca 2005
Jednostki Palemka MO.svg Służba Bezpieczeństwa
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Medal Zwycięstwa i Wolności 1945 Medal za Odrę, Nysę, Bałtyk Krzyż Partyzancki Medal 10-lecia Polski Ludowej

Andrzej Buda pseud. Leon (ur. 1 grudnia 1907 w Niechobrzu, zm. 26 marca 2005 w Gdańsku) - działacz komunistyczny, oficer UB i SB.

Syn Kacpra i Agnieszki[1]. Na początku lat 20. skończył szkołę powszechną, następnie pracował na roli i w majątku ziemskim. W latach 1930–1932 był robotnikiem we Francji, a po powrocie sezonowym robotnikiem budowlanym.

8 września 1944 został kierownikiem Wydziału Personalnego WUBP w Rzeszowie, a 13 stycznia 1945 został przeniesiony na analogiczne stanowisko do Krakowa. Od 7 czerwca 1945 p.o. naczelnika, a od 1 października 1947 naczelnik Wydziału Personalnego WUBP w Gdańsku. 15 lipca 1952 został naczelnikiem Wydziału Ogólnego, a 1 sierpnia 1953 naczelnikiem Wydziału Ogólno-Administracyjnego WUBP w Gdańsku. Od 1 kwietnia 1955 zastępca naczelnika Wydziału IX Wojewódzkiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Publicznego (WUdsBP) w Gdańsku. Od 1 stycznia 1957 zastępca naczelnika Wydziału „T”, a od 1 lutego do 31 grudnia 1962 Wydziału II SB Komendy Wojewódzkiej MO w Gdańsku. Od 8 lutego 1958 major MO.

W II RP działał najpierw w ZMW „Wici” i SL, a od 1932 w KPP. Podczas okupacji był członkiem rabunkowego oddziału GL Józefa Augustyna i wstąpił do PPR; był m.in. sekretarzem rzeszowskiego okręgu PPR. Był odznaczony Medalem Zwycięstwa i Wolności 1945, Krzyżem Zasługi KRN, Medalem Za Odrę, Nysę, Bałtyk, Złotym Krzyżem Zasługi, Odznaką „10 Lat w Służbie Narodu”, Krzyżem Partyzanckim, Medalem 10-lecia Polski Ludowej i Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (1957). Pochowany na Cmentarzu Łostowickim w Gdańsku[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Rok pierwszy. Powstanie i działalność aparatu bezpieczeństwa publicznego na Rzeszowszczyźnie (sierpień 1944-lipiec 1945), oprac. Dariusz Iwaneczko, Zbigniew Nawrocki, Instytut Pamięci Narodowej, Rzeszów 2005.
  • Aparat bezpieczeństwa w województwie gdańskim w latach 1945-1990, Instytut Pamięci Narodowej, Gdańsk 2010.