Andrzej Drążyński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Andrzej Drążyński
Miejsce urodzenia Drążno
Data i miejsce śmierci 8 kwietnia 1522
Trzemeszno
Zawód, zajęcie zakonnik, pisarz

Andrzej Drążyński (Andrzej Drzążynski, Andreas de Drzązno) (zm. 8 kwietnia 1522 w Trzemesznie) – polski zakonnik i pisarz późnego średniowiecza.

Żył na przełomie XV i XVI wieku. Urodził się w niezamożnej rodzinie szlacheckiej w Drążnie. W 1476 wstąpił na Akademię Krakowską. Od 1483 był notariuszem publicznym w Gnieźnie, od 1493 proboszczem w Słupach, od 1496 pisarzem grodzkim w Poznaniu. W 1498 wstąpił do klasztoru kanoników regularnych w Trzemesznie, gdzie w 1504 został opatem. Napisał zaginioną kronikę klasztoru w Trzemesznie, a także wiersz łaciński (Nullem rem…, 1511) umieszczony nad drzwiami biblioteki klasztornej.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Teresa Michałowska: Literatura polskiego średniowiecza. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2011, s. 28. ISBN 978-83-01-16675-5.