Andrzej Ekiert

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Andrzej Ekiert
Ilustracja
Andrzej Ekiert (2005)
generał broni generał broni
Data i miejsce urodzenia 10 sierpnia 1946
Chrzanów
Siły zbrojne Orzeł LWP.jpg Siły Zbrojne Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej

POL Wojska Lądowe.svg Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej

Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju”

Andrzej Ekiert (ur. 10 sierpnia 1946 w Chrzanowie) – polski oficer, generał broni Wojska Polskiego.

W latach 1960–1964 był uczniem Liceum Ogólnokształcącego im. Stanisława Staszica w Chrzanowie, a w latach 1964–1967 był podchorążym Oficerskiej Szkoły Wojsk Zmechanizowanych im. Tadeusza Kościuszki we Wrocławiu. Po ukończeniu szkoły oficerskiej pełnił służbę w 1 pułku zabezpieczenia na stanowiskach: dowódcy plutonu regulacji, starszego pomocnika szefa sztabu batalionu i szefa sztabu batalionu. W latach 1973–1976 był słuchaczem Akademii Sztabu Generalnego im. gen. broni Karola Świerczewskiego w Rembertowie. Jest żonaty, ma dwoje dzieci.

Przebieg służby[edytuj | edytuj kod]

W latach 1986 – 1988 był słuchaczem Wojskowej Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. K. J. Woroszyłowa w Moskwie.

Awanse[edytuj | edytuj kod]

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Dariusz Faszcza: 12 Szczecińska Dywizja Zmechanizowana. 70 lat służby na Pomorzu Zachodnim (1945-2015). Warszawa: Wojskowe Centrum Edukacji Obywatelskiej, 2015. ISBN 978-83-63755-75-1.