Andrzej Jan Sokołowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy działacza Solidarności. Zobacz też: Andrzej Sokołowski.
Andrzej Jan Sokołowski
Data i miejsce urodzenia 22 listopada 1941
Komarów
Zawód, zajęcie mechanik
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Wolności i Solidarności

Andrzej Jan Sokołowski (ur. 22 listopada 1941 w Komarowie) – polski mechanik, działacz opozycji demokratycznej w okresie PRL.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1967 został absolwentem Wieczorowego Technikum Mechaniczne w Świdniku. W latach 1959–1981 pracował w Wytwórni Sprzętu Komunikacyjnego „PZL-Świdnik”. Od 1984 do czasu przejścia w 2006 na emeryturę prowadził własną działalność gospodarczą[1].

W trakcie wydarzeń sierpnia 1980 był członkiem komitetu strajkowego w zakładzie pracy. Wstąpił do „Solidarności”, zaangażował się w tworzenie struktur związku. Wszedł w skład prezydium regionalnego MKZ. Współtworzył tymczasowy zarząd regionu; następnie wraz z Wiesławem Kamińskim organizował I WZD Regionu Środkowo-Wschodniego NSZZ „S”. Po wprowadzeniu stanu wojennego stanął na czele spacyfikowanego przez oddziały ZOMO strajku (pierwszego w kraju) w WSK „PZL-Świdnik”. Został zwolniony z pracy, przez około 10 miesięcy pozostawał w ukryciu, współtworząc i do 1984 kierując podziemnymi strukturami związku w regionie. W lutym 1984 za prowadzoną działalność został zatrzymany, był aresztowany do czerwca tego samego roku. Wchodził w skład tymczasowego zarządu regionu, zaś w latach 1989–1990 stał na czele miejskiego Komitetu Obywatelskiego[1][2].

W 2011 prezydent Bronisław Komorowski odznaczył go Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[3]. W 2018 odmówił przyjęcia od prezydenta Andrzeja Dudy Krzyża Wolności i Solidarności, uzasadniając to sprzeciwem wobec wprowadzenia w Polsce przez obóz polityczny prezydenta „dyktatury partyjnej”[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Nota biograficzna w Encyklopedii Solidarności. [dostęp 2012-04-20].
  2. Andrzej Sokołowski. swiadkowiehistorii.pl. [dostęp 2012-04-20].
  3. M.P. z 2011 r. nr 73, poz. 723
  4. Były opozycjonista nie przyjął odznaczenia od Dudy. Długa lista powodów. gazeta.pl, 17 czerwca 2018. [dostęp 2018-06-17].