Andrzej Lewiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy prawnika i urzędnika państwowego. Zobacz też: Andrzej Lewiński – endokrynolog.
Andrzej Lewiński
Data i miejsce urodzenia 14 marca 1948
Lubań
Zawód, zajęcie radca prawny, urzędnik, polityk
Stanowisko wiceminister rynku wewnętrznego (1990), zastępca generalnego inspektora ochrony danych osobowych (2006–2016)

Andrzej Lewiński (ur. 14 marca 1948 w Lubaniu) – polski prawnik, radca prawny i urzędnik państwowy, były wiceminister rynku wewnętrznego oraz zastępca generalnego inspektora ochrony danych osobowych.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył studia na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu oraz Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Gdańskiego, a następnie studia podyplomowe: z zakresu prawa spółek w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie i z zakresu prawa europejskiego na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego. Odbył aplikację sądową w Sądzie Wojewódzkim w Gdańsk i zdał egzamin sędziowski. Następnie zdał także egzamin radcowski i został wpisany na listę radców prawnych. Pracował na stanowiskach kierowniczych w Przedsiębiorstwie Spedycji Krajowej, a następnie jako radca prawny w Spółdzielni Kółek Rolniczych i Spółdzielni Rzemieślniczo-Remontowo-Budowlanej. Od 1995 prowadził w Warszawie kancelarię prawną.

W latach 1975–1990 należał do Stronnictwa Demokratycznego, był m.in. sekretarzem Miejskiego Komitetu w Gdańsku, członkiem Prezydium Centralnego Komitetu (1981–1989)[1], a także wiceprzewodniczącym rady wojewódzkiej PRON[2] i członkiem rady krajowej PRON[3]. W 1991 przeszedł do Kongresu Liberalno-Demokratycznego[4]. W 1990 został dyrektorem generalnym w Ministerstwie Rynku Wewnętrznego. Krótko pełnił urząd wiceministra w tym resorcie. W latach 1991–1993 zajmował stanowisko dyrektora generalnego w Ministerstwie Przemysłu i Handlu. Pełnił funkcję przewodniczącego Komitetu ds. Handlu oraz członka Prezydium Krajowej Izby Gospodarczej. W 1997 założył Polską Izbę Handlu, w której objął funkcję prezesa (w 2006 zrezygnował i został honorowym prezesem PIH). W 2002 został powołany na stanowisko dyrektora ds. nadzoru właścicielskiego i polityki kadrowej w spółce akcyjnej Ciech. Pracował tam do 2004.

W 2004 został ekspertem Samoobrony RP, z listy której bez powodzenia kandydował w wyborach do Parlamentu Europejskiego w tym samym roku w okręgu podkarpackim. W maju 2006 był kandydatem Samoobrony RP na generalnego inspektora ochrony danych osobowych[5]. We wrześniu tego samego roku objął urząd zastępcy GIODO. Z końcem 2016 przeszedł na emeryturę[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tadeusz Mołdawa, Ludzie władzy, 1944–1991: władze państwowe i polityczne Polski według stanu na dzień 28 II 1991, Warszawa 1991, s. 303.
  2. Rocznik polityczny i gospodarczy 1981–1983, Państwowe Wydawnictwo Ekonomiczne, Warszawa 1984, s. 185.
  3. „Trybuna Robotnicza” nr 109 (12 961) z 10 maja 1983, s. 6.
  4. Janusz Herz, Widziane z trzeciego planu – rozmowy z Tadeuszem Witoldem Młyńczakiem, Warszawa 1992, s. 48.
  5. Dwóch na GIODO. wyborcza.pl, 10 maja 2006. [dostęp 2011-05-21].
  6. Minister Andrzej Lewiński przechodzi na emeryturę. giodo.gov.pl, 14 grudnia 2016. [dostęp 2017-10-26].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]