Andrzej Potworowski (żołnierz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nie mylić z: Andrzej Potworowski – handlowiec, menedżer, dyplomata.
Andrzej Potworowski
Ilustracja
kapral kapral
Data i miejsce urodzenia 9 listopada 1886
Skłóty Nowe pow. kutnowski
Data i miejsce śmierci 20 października 1963
Poznań
Przebieg służby
Lata służby 1920–1922
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 27 pułk ułanów
Główne wojny i bitwy wojna polsko-bolszewicka
powstanie warszawskie
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari

Andrzej Potworowski (ur. 9 listopada 1886 w Skłótach Nowych pow. kutnowski, zm. 20 października 1963 w Poznaniu) – kapral kawalerii Wojska Polskiego. Uczestnik wojny polsko-bolszewickiej i powstania warszawskiego. Kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 9 listopada 1886 w Skłótach Nowych w rodzinie Władysława i Celiny z d. Nieszkowska[1]. Karnie usunięty w 1905 z gimnazjum w Warszawie za udział w strajku szkolnym. Jako ekstern zdał maturę w gimnazjum w Kijowie. Od 1920 ochotnik w 27 pułku ułanów, w szeregach którego wziął udział w walkach wojny polsko-bolszewickiej.

W szeregach 203 pułk ułanów w bitwie pod Równem "umiejętnie dowodząc taczanką zmusił do odwrotu atakujących bolszewików"[2]. Za tę postawę został odznaczony Orderem Virtuti Militari.

Po zakończeniu wojny wrócił na tereny kaliskie i działał w Związku Ziemian i straży ogniowej. W 1939 uwięziony przez Niemców, po zwolnieniu wyjechał do Warszawy. Brał udział w powstaniu warszawskim, po jego upadku więziony w Oświęcimiu i Dachau. W latach 1949–1956 prześladowany i więziony. W 1956 zwolniony z więzienia zajmował się ekonomiką i produkcją rolną.

Zmarł w Poznaniu 20 października 1963 i tam pochowany na cmentarzu Junikowskim.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Dwukrotnie żonaty, od 1917 z Marią Wyganowską, następnie z Jadwigą Potocką. Dwoje dzieci[2].

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]