Andrzej Przyjemski (zm. 1618)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy marszałka nadwornego. Zobacz też: Inne osoby o tym imieniu i nazwisku.
Rawicz (herb szlachecki), którym pieczętował się Andrzej Przyjemski.

Andrzej Przyjemski herbu Rawicz (zm. 1618) – marszałek nadworny koronny od 1617, kasztelan gnieźnieński od 1603[1], starosta inowrocławski, bydgoski, kruszwicki, koniński, i kowalski.

Od 1577 kształcił się w akademii w Ołomuńcu. W 1587 wybrany posłem na sejm koronacyjny Zygmunta III Wazy. W 1589 brał udział w zjeździe w Łęczycy, posłował na sejmy 1592, 1598. W 1595 podjął studia na Uniwersytecie Padewskim. W 1598 powrócił do kraju. W czasie rokoszu Zebrzydowskiego, jako przedstawiciel Senatu, w dniach 9-11 kwietnia 1606 bezskutecznie próbował mediować z rokoszanami rozłożonymi obozem pod Stężycą.

Na wyprawę moskiewską w czasie wojny polsko-rosyjskiej 1609-1618 wystawił własnym sumptem poczet 22 husarzy, wcielonych do wojsk koronnych.

W 1611 r. kupił od Andrzeja Czarnkowskiego, wojewody kaliskiego, miasto Miejska Górka wraz z kluczem okolicznych wsi za kwotę 128.000 zł.

W 1612 pożyczył królowi 150 000 złp na pokrycie kosztów związanych z prowadzeniem działań wojennych. W 1615 roku był marszałkiem Trybunału Głównego Koronnego w Lublinie. W 1618 odbył poselstwo gratulacyjne do cesarza Ferdynanda II Habsburga.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Urzędnicy wielkopolscy XVI-XVIII wieku, opracował Adam Bieniaszewski, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 1987, ​ISBN 83-04-02561-2​, poz. 48

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]