Andrzej Rotkiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Andrzej Rotkiewicz
Data i miejsce urodzenia 12 kwietnia 1931
Warszawa
Data i miejsce śmierci 11 grudnia 2016
Warszawa
Profesor doktor habilitowany nauk matematycznych
Specjalność: teoria liczb pierwszych
Alma Mater Instytut Matematyczny PAN
Doktorat 1963
IM PAN
Habilitacja 1975
IM PAN
Profesura 2002
pracownik naukowy
instytut badawczy Instytut Matematyczny PAN

Andrzej Rotkiewicz (ur. 12 kwietnia 1931 w Warszawie, zm. 11 grudnia 2016 tamże) – polski matematyk, prof. dr. hab., specjalista z zakresu teorii liczb.

Ukończył liceum ogólnokształcące, a następnie studiował na Wydziale Matematyki Uniwersytetu Warszawskiego. Jego mentorem i promotorem był prof. Wacław Sierpiński[1], pod którego opieką przygotował dysertację pt. "O własnościach wyrażenia a^n ± b^n", obronił ją 9 listopada 1963 w Instytucie Matematycznym Polskiej Akademii Nauk i uzyskał tytuł doktora nauk matematyczno-fizycznych. 13 czerwca 1975 przedstawił rozprawę habilitacyjną pt. "O liczbach pierwszych i ich uogólnieniach", przez całe życie zawodowe był związany z IM PAN, gdzie pracował nad zagadnieniami liczb pseudopierwszych i liczb Lehmera. Do rozwiązywania równań diofantycznych opracował metodę, która wiązała się z liczbami Lehmera i Fermat’s Last Theorem, a która m.in. od jego nazwiska nazywana jest metodą Ko-Terajaninana-Rotkiewicza. W dniu 15 marca 2002 uzyskał tytuł profesora nauk matematycznych[2].

Dorobek naukowy prof. Andrzeja Rotkiewicza obejmuje ponad 100 prac naukowych[3], pierwszą z nich opublikował w 1956 roku, był również autorem monografii "Pseudoprime Numbers and Their Generalizations".

Pogrzeb miał miejsce na Cmentarzu Bródnowskim 22 grudnia 2016[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]