Andrzej Siewierski (zm. 1659)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Andrzej Siewierski herbu Ogończyk (zm. 1659) – łowczy brzesko-kujawski, poseł na sejmy, elektor i dworzanin Jana Kazimierza

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Andrzej Siewierski z Siewierska pochodził ze szlacheckiego rodu Siewierskich herbu Ogończyk . Był synem Jana Siewierskiego dziedzica między innymi Boniewa[1] i wsi Wierzbie. Siewierski był wybierany posłem na sejm z województwa inowrocławskiego w 1642 r , 1650 r i w roku 1652 na sejm nadzwyczajny ,był również posłem na sejm konwokacyjny z województwa brzesko-kujawskiego w 1648 r . Na sejmiku deputackim został obrany posłem województw inowrocławskiego i brzesko-kujawskiego na sejm elekcyjny 1648 r. Podczas obrad sejmu Siewierski wraz z innymi posłami wspomnianych województw uchwalił podatki na sformowanie regimentu 400 dragonów na wojnę z powstaniem Chmielnickiego. Na sejmach w 1642, 1650 i 1652 roku wybierano Siewierskiego na deputata do Trybunału Skarbowego Koronnego w Radomiu[2].

Będąc elektorem Jana Kazimierza reprezentował województwo brzesko-kujawskie jako łowczy brzeski-kujawski i dworzanin królewski[3].

W latach 1642–1659 Siewierski sprawował urząd ziemski łowczego brzesko-kujawskiego[4].

Andrzej Siewierski był również posesorem sołectwa wsi Rosocha[2] .

Siewierski miał synów jezuitę Franciszka Siewierskiego ,Aleksandra Siewierskiego oraz Jana Siewierskiego plebana grzegorzewskiego i kanonika uniejowskiego[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Boniewo, Polskie Zabytki [dostęp 2020-06-11].
  2. a b c Andrzej Siewierski h. Ogończyk, www.ipsb.nina.gov.pl [dostęp 2020-06-11] (pol.).
  3. Pietruski Oswald, ELEKTORÓW POCZET KTÓRZY NIEGDYŚ GŁOSOWALI NA ELEKTÓW JANA KAZIMIERZA ROKU 1648, JANA III ROKU 1674, AUGUSTA II ROKU 1697 I STANISŁAWA AUGUSTA ROKU 1764 NAJJAŚNIEJSZYCH KRÓLÓW POLSKICH, WIELKICH KSIĄŻĄT LITEWSKICH, 1845.
  4. Krzysztof Mikulski i Wojciech Stanek przy współudziale Zbigniewa Górskiego i Ryszarda Kabacińskiego pod redakcją Antoniego Gąsiorowskiego, Urzędnicy Kujawscy i Dobrzyńscy XVI-XVIII wieku, 1990.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]