Andrzej Szajkowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Andrzej Maria Szajkowski
Data i miejsce urodzenia 4 czerwca 1938
Warszawa
Profesor nauk nauk prawnych
Specjalność: prawo cywilne, prawo handlowe, prawo własności przemysłowej
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Doktorat 1974 – prawo
Uniwersytet Śląski w Katowicach
Habilitacja 1983 – prawo
Instytutu Nauk Prawnych PAN
Profesura 1992
Funkcja Jednostka PAN Członek
Rady Naukowej Instytutu Nauk Prawnych PAN
Nauczyciel akademicki
Uczelnia Katolicki Uniwersytet Lubelski
Katedra Katedra Prawa Handlowego
Stanowisko Kierownik
Okres zatrudn. 1995–2009
Dyrektor
Instytut Instytut Nauk Prawnych PAN
Okres spraw. 1997–1999
Poprzednik Andrzej Wasilkowski
Następca Maria Kruk-Jarosz
Przewodniczący
Organ Rada Legislacyjna
Okres spraw. 2000–2002
Poprzednik Andrzej Zoll
Następca Janusz Trzciński
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia PolskiKrzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

Andrzej Maria Szajkowski (ur. 4 czerwca 1938 w Warszawie) – polski prawnik, profesor nauk prawnych, specjalizujący się w prawie cywilnym, handlowym i własności przemysłowej, przez czternaście lat kierownik Katedry Prawa Handlowego Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, a następnie emerytowany profesor tego uniwersytetu. Jeden z czterech członków zespołu, który opracował projekt Kodeksu spółek handlowych. Pomysłodawca i inicjator „Systemu Prawa Prywatnego”.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Szajkowski urodził się 4 czerwca 1938 w Warszawie[1][2]. W 1962 ukończył studia filozoficzno-teologiczne na Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie[3], a w 1967 studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim[2]. W 1974 obronił na Uniwersytecie Śląskim pracę doktorską „Strona w postępowaniu w sprawie o udzielenie patentu” napisaną pod kierunkiem Michała Staszkowa[2]. W latach 1970–1975 kierował ośrodkiem studiów w zakresie własności przemysłowej w Urzędzie Patentowym[3]. Od 1975 był pracownikiem Instytutu Nauk Prawnych PAN[1], gdzie pełnił funkcję Kierownika Zespołu Prawa Prywatnego[3]. Wraz z wprowadzeniem stanu wojennego Prezes Urzędu Patentowego złożył wniosek o wyrzucenie go z INP Polskiej Akademii Nauk jako „wroga PRL i element antysocjalistyczny[3]. Na skutek tego ówczesny dyrektor Instytutu wysłał go na przymusowy staż za granicę[3]. Po powrocie, w 1983 otrzymał stopień doktora habilitowanego na podstawie pracy „Wynalazki wspólne. Aspekty prawne”[2]. W 1992 otrzymał tytuł profesora nauk prawnych[1][2]. W latach 1992–1999 kierował w INP PAN Zespołem Polskiego i Europejskiego Prawa Prywatnego, w latach 1997–1999 był dyrektorem Instytutu[1]. Od 1995 pracował równocześnie na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, gdzie do 2009 kierował Katedrą Prawa Handlowego[1]. W 1998 został członkiem Rady Legislacyjnej[3], a dwa lata później jej przewodniczącym[2]. Emerytowany profesor Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego[4].

Od 1996 był członkiem Zespołu do Spraw Spółek Handlowych przy Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Cywilnego (pozostali członkowie: Stanisław Sołtysiński, Janusz Szwaja – do 1999, Andrzej Szumański – od 1999), w ramach którego w 1997 i 1999 przedstawiono dwa projekty Kodeksu spółek handlowych[5].

W 1994 był autorem pierwszego od kilkudziesięciu lat polskiego opracowanie prawa spółek handlowych[3]. Był pomysłodawcą oraz współautorem (wraz ze Stanisławem Sołtysińskim i Januszem Szwają) pierwszego w czasach powojennych komentarza do Kodeksu handlowego, a póżniej (wraz z wspomnianymi i Andrzejem Szumańskim) pierwszego komentarza do Kodeksu spółek handlowych[3]. Był również pomysłodawcą, inicjatorem, a zarazem organizatorem „Systemu Prawa Prywatnego”, na którego redaktora naczelnego (jako Dyrektor Instytutu Nauk Prawnych PAN) powołał Zbigniewa Radwańskiego – wspólnie dokonywali wyboru składu osobowego i tematyki poszczególnych tomów[3].

Jest autorem m.in. prac: Postępowanie w sprawie udzielenia patentu (1974), Patent europejski (1974), Udzielanie ochrony patentowej (1979), Wynalazki wspólne. Aspekty prawne (1982), Prawo spółek handlowych (pięć wydań w latach 1995–2005 – współautor Monika Tarska), współautorem komentarzy do Kodeksu handlowego (1994–1996) i Kodeksu spółek handlowych (2002), redaktorem tomu Prawo wynalazcze w ramach Systemu prawa własności intelektualnej (1990 – z Januszem Szwają).

Był promotorem m.in. Andrzeja Herbeta, Moniki Tarskiej oraz Heleny Żakowskiej-Henzler[3].

Odznaczony Krzyżem Kawalerskim (1990)[1] i Krzyżem Oficerskim (2001)[6] Orderu Odrodzenia Polski.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f Współcześni uczeni polscy. Słownik biograficzny. Tom IV. S-Ż, wyd. OPI, Warszawa 2002, s. 310-311.
  2. a b c d e f Encyklopedia 100-lecia KUL. Tom II, wyd. KUL, Lublin 2018, s. 424-425.
  3. a b c d e f g h i j Grzegorz Nita-Jagielski, Dylematy spójności Kodeksu spółek handlowych z Kodeksem cywilnym oraz Kodeksem rodzinnym i opiekuńczym – konferencja naukowa dla uczczenia 40lecia pracy naukowej Profesora Andrzeja Szajkowskiego w INP PAN (Warszawa, 23 września 2014 r.) (dodatek MoP 7/2015), „Monitor Prawniczy”, lipiec 2015, ISSN 1230-6509.
  4. KUL – Wydział Prawa, Prawa Kanonicznego i Administracji – Andrzej Maria Szajkowski, www.kul.pl [dostęp 2019-09-05].
  5. Stanisław Włodyka Źródła prawa spółek handlowych, w: Prawo spółek handlowych. System Prawa Handlowego. Tom 2A, wyd. C.H. Beck, s. 10.
  6. M.P. z 2001 r. nr 31, poz. 520.