Andrzej Wąsowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Andrzej Wąsowski
Data i miejsce urodzenia 24 stycznia 1919
Warszawa
Data i miejsce śmierci 27 maja 1993
Waszyngton
Instrumenty fortepian
Zawód pianista, pedagog
Grób Andrzeja Wąsowskiego na Cmentarzu Powązkowskim

Andrzej Wąsowski (ur. 24 stycznia 1919 w Warszawie, zm. 27 maja 1993 w Waszyngtonie) – amerykański pianista i pedagog polskiego pochodzenia.

Urodził się w szlacheckiej rodzinie (herbu Nałęcz). Rodzina ojca posiadała dobra na Podolu oraz cukrownie i kopalnie na Śląsku. Jego matka, Maria Glińska-Wąsowska, była profesorem pianistyki w Konserwatorium Warszawskim. Rozpoczął naukę gry na fortepianie w wieku 4 lat. W roku 1931 zaczął studia w Konserwatorium Warszawskim u Margerity Trombini-Kazuro i ukończył je w roku 1939 z nagrodą za interpretację.

Po przyłączeniu Lwowa do Związku Radzieckiego w 1939 r. występował w wielu radzieckich salach koncertowych. Podczas pobytu w Moskwie był uczniem Konstantina Igumnowa.

Podczas niemieckiej okupacji Lwowa występował z koncertami na cele dobroczynne. Po odmowie występów w Niemczech został wcielony do batalionu roboczego, skąd uciekł do Austrii.

Po zakończeniu II wojny światowej otrzymał status bezpaństwowca. Zaczał koncertować w wielu krajach Europy zachodniej. Był uczniem Artura Benedettiego Michelangela. W roku 1951 uczestniczył w konkursie im. Marguerite Long i Jacques’a Thibaud w Paryżu, a w roku 1952 w konkursie międzynarodowym w Bolzano. W 1956 r. uzyskał obywatelstwo wenezuelskie i poślubił Marię Ksawerę Grocholską. Został ojcem syna i córki.

W roku 1965 miał amerykański debiut w Carnegie Hall w Nowym Jorku. Zamieszkał w Stanach Zjednoczonych i rozpoczął prace pedagogiczną na uniwersytecie w Tulsa w Oklahomie w 1968 r., Rodzina dołączyła z Francji w 1969 roku.

Nagrał w 1980 r. wszystkie mazurki Chopina, a roku 1989 wszystkie nokturny, które zostały wydane pierwotnie przez Finnadar Records, a ponownie przez Concord Records.

Andrzej Wąsowski został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]