Angelina (Zwierydowska)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Angelina
Anna Zwierydowska
ihumenia
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 25 lipca 1899
okolice Mohylewa
Data i miejsce śmierci 18 kwietnia 1980
Grabarka
przełożona monasteru Świętych Marty i Marii na Grabarce
Okres sprawowania 1958–1962
Wyznanie prawosławne
Kościół Polski Autokefaliczny Kościół Prawosławny
Inkardynacja Diecezja warszawsko-bielska
Śluby zakonne 6 listopada 1956
Grób ihumeni Angeliny na cmentarzu monasterskim na Grabarce

Angelina, imię świeckie Anna Zwierydowska[1] (ur. 25 lipca 1899 w okolicach Mohylewa, zm. 18 kwietnia 1980 na górze Grabarce) – polska mniszka prawosławna pochodzenia białoruskiego, czwarta przełożona monasteru Świętych Marty i Marii na Świętej Górze Grabarce.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodziła z okolic Mohylewa. Istnieją informacje, według których przed II wojną światową wstąpiła do jednego z monasterów w diecezji grodzieńskiej PAKP, być może złożyła śluby mnisze w riasofor, brak jednak informacji, gdzie i kiedy miało to miejsce[2], a jej nazwiska brakuje w wykazach mniszek i posłusznic PAKP z 1938[3]. W klasztorze na Grabarce przebywała od 1956[2]. Wieczyste śluby mnisze złożyła w monasterze na Grabarce 6 listopada tego samego roku na ręce metropolity warszawskiego i całej Polski Makarego[4]. Już dwa lata później, po śmierci ihumeni Marii, objęła kierownictwo nad żeńską wspólnotą mniszą na Grabarce i została podniesiona do godności ihumeni[4]. W 1962 zrezygnowała z pełnienia tych obowiązków, a nową przełożoną klasztoru została przyjęta do niego w tym samym roku Barbara (Grosser)[5]. Ihumenia Angelina pozostała w monasterze i do śmierci była odpowiedzialna za prowadzenie chóru mniszek oraz parafialnego chóru świeckich[2]. Została pochowana na cmentarzu monasterskim na Grabarce.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. A. Radziukiewicz, Moje miejsce w monasterze, „Przegląd Prawosławny”, nr 8 (218), sierpień 2003.
  2. a b c Grabarka. Monaster na Świętej Górze 1947–2007, Fundacja im. Księcia Konstantego Ostrogskiego, Białystok 2007.
  3. Pawluczuk U. A.: Życie monastyczne w II Rzeczypospolitej. Wydawnictwo Uniwersytetu w Białymstoku, 2007, s. 346.
  4. a b Женский монастырь свв. Марфы и Марии (Грабарка)
  5. A. Troc–Sosna, Ihumenia Barbara (Grosser) – przełożona monasteru na Św. Górze Grabarce, „Wiadomości Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego” (2 (219)), s. 8–10, ISSN 0239-4499.


Poprzednik
Maria (Borowska)
Przełożona monasteru Świętych Marty i Marii na Grabarce
1958 – 1962
Następca
Barbara (Grosser)