Ankus Marcjusz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ankus Marcjusz
Ilustracja
król Rzymu
Okres od 642 p.n.e.
do 617 p.n.e.
Poprzednik Tullus Hostiliusz
Następca Tarkwiniusz Stary
Dane biograficzne
Miejsce śmierci Rzym
Dzieci dwóch synów

Ankus Marcjusz, Ancus Marcius – król Rzymu (642 p.n.e.-617 p.n.e.), wnuk Numy Pompiliusza i czwarty król Rzymu.

Zdobył kilka miast w okolicach Rzymu i zwiększył liczebność obywateli rzymskich (burząc zdobyte miasta i przenosząc ludność do stolicy). Państwo rzymskie w jego czasach rozszerzyło się na zachód i dotarło do morza, gdzie założono w ujściu Tybru miasto-port Ostię. Walczył zwycięsko z Latynami, których część osiedlił na Awentynie (późniejsi plebejusze). Zagrożony przez Etrusków, umocnił wzgórze Janikulum. Ankus Marcjusz wybudował pierwszy most na TybrzePons Sublicius i pierwszy rzymski akwedukt Aqua Marcia, pod Kapitolem zaś pierwsze więzienie. Skodyfikował rzymskie obrzędy religijne i utworzył kapłańskie kolegium fecjałów (fetiales).

Następcą Ankusa był Tarkwiniusz Stary.


Poprzednik
Tullus Hostiliusz
Król Rzymu
642 p.n.e.617 p.n.e.
Następca
Tarkwiniusz Stary