Anna-Maria Karczmarska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Anna-Maria Karczmarska
Data urodzenia 1981
Zawód, zajęcie artystka wizualna, scenografka, projektantka

Anna-Maria Karczmarska (ur. 1981) - artystka wizualna, scenografka, projektantka kostiumów teatralnych i filmowych.

Edukacja[edytuj | edytuj kod]

Dyplom (2005) w Pracowni Intermedialnej Zbigniewa Sałaja i Grzegorza Sztwiertni na Wydziale Malarstwa krakowskiej ASP. Studiowała malarstwo i scenografię w Accademia di Belle Arti w Mediolanie oraz animację w pracowni prof. Jerzego Kuci, ASP Kraków.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Na studiach zajmowała się tworzeniem malarskich gier opartych na mobilności modułów. Aktualnie pracuje w medium fotograficznym i wideo. Poprzez gry ze swoim wizerunkiem definiuje i dekonstruuje pozycję kobiety we współczesnym społeczeństwie. W pracy dyplomowej Działania na zbiorach, na którą składały się m.in. cykl fotograficzny Gimnastyka korekcyjna: ja Mamę, Mama mnie (2005) oraz film Panna młoda (2005), po raz pierwszy poruszyła konstytutywne dla swojej twórczości zagadnienia performatywności płci oraz kobiecej genealogii/ginealogii. Artystka te tematy, ale także lęk przed dorastaniem i dziewczęctwo, uczyni najważniejszymi obok dekonstruowania kodów kulturowych i teatralizacji ludzkich zachowań. Trzynaście świętych dziewcząt (2005) zostały wyróżnione w konkursie Samsung Art Masters 2006. W 2006 roku brała udział w programie artists-in-residence w Kunstlerhaus Dortmund, gdzie powstały zbiory-przetwory. W pracy tej Karczmarska buduje istniejący równolegle do naszej rzeczywistości odrębny świat, w którym ona jest jedyną bohaterką.

Pracuje też w teatrze: m.in. jest autorką scenografii i kostiumów do spektaklu Komponenty w reż. Michała Borczucha (2004, Teatr Stary w Krakowie) i kostiumów do Sinobrodego w reż. Arkadiusza Tworusa (2005, tamże), Lulu w reż. Michała Borczucha, (2007, tamże).

Współpracuje z Korporacją Ha!art, dla której ilustruje serię wydawniczą „Poezja”.

Wystawy[edytuj | edytuj kod]

  • Sacer, (z Tomaszem Kozakiem) Otwarta Pracownia, Kraków 2006;
  • Pieczątki, wyst. ind. Galeria Pauza, Kraków;
  • zbiory-przetwory, wyst. ind. Kuenstlerhaus Dortmund, Niemcy;
  • Odlot, Brick 5, Wiedeń;
  • Worst photos, F.A.I.T., Kraków;
  • Nie lękajcie się, mieszkania prywatne, Warszawa;
  • Wiedźma Ple Ple, Galeria DLA…, Toruń/ Galeria Klimy Bocheńskiej, Warszawa;
  • Dział Nauczania (W samym centrum uwagi. cz.2), CSW Warszawa 2005;
  • Domowaatmosfera, Dom Olimpii, Kraków 2004;
  • Ładnie? O ładnym…, Młyn nr2 „Ziarno”, Kraków, Szara Strefa/Grey Zone, Galeria Platan, Budapeszt (Węgry).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Marcin Teodorczyk, Dawno, dawno temu…, www.bunkier.com.pl, 2006;
  • Ewa Małgorzata Tatar, Kochana Mamo, jak będę duża to cię odczaruję, „Arte”, 5(9)/2006;
  • Lidia Krawczyk, O nowej rzeczywistości to piosenka, www.bunkier.com.pl, 2006;
  • E. M. Tatar, Dominik Kuryłek, Sacer, czyli oblicza karnawału, „Ha!art” 22/2005;
  • Mój dom jest fabryką fikcji (rozmowa), „Ha!art” 22/2005;
  • E. M. Tatar, W co się bawią dziewczyny, czyli fala za falą, „Panoptikum”, 4(11)/2005.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

pierwotna wersja hasła pochodzi z tomu Tekstylia bis, Korporacja Ha!art, Kraków 2006.