Anna świdnicka (opatka w Strzelinie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Anna świdnicka
Data urodzenia między 21 listopada 1301 a sierpniem 1302
Data śmierci między 2 lub 6 marca 1332 a 24 czerwca 1334
ksieni klarysek w Strzelinie
Okres sprawowania
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja klaryski
Śluby zakonne
Anna świdnicka
księżniczka
Dynastia Piastowie świdnicko-ziębiccy
Ojciec Bolko I Surowy
Matka Beatrycze

Anna świdnicka (ur. między 21 listopada 1301/sierpniem 1302, zm. między 2 lub 6 marca 1332/24 czerwca 1334) – najmłodsza córka księcia świdnickiego Bolka I Surowego i Beatrycze, córki Ottona V Długiego margrabiego brandenburskiego na Salzwedel.

Urodziła się już po śmierci ojca, będąc na pewno pogrobowcem. Została oddana przez starszych braci Bernarda Statecznego i Henryka I do ufundowanego przez jej ojca klasztoru Klarysek w Strzelinie w miejsce swej starszej siostry Beatrycze, którą postanowili wydać za księcia bawarskiego Ludwika IV z dynastii Wittelsbachów. Godząc się z tym losem została mniszką w tym klasztorze. Dzięki książęcemu pochodzeniu i uzyskaniu dyspensy papieskiej jeszcze przed trzydziestym rokiem życia została opatką klasztoru Klarysek w Strzelinie. Dyspensa papieska była niezbędna ponieważ nie ukończyła trzydziestu lat przewidzianych prawem kanonicznym, aby pełnić tak wysoką godność w klasztorze. Prawdopodobnie pełniła tę funkcję aż do swej śmierci. Miejsce jej pochowania nie jest znane, ale zapewne jako przełożona klasztoru Klarysek w Strzelinie została w nim pochowana.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]