Anna Antkiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Anna Antkiewicz
Data i miejsce urodzenia 27 lipca 1953
Nowy Sącz
Data i miejsce śmierci 28 stycznia 2004
Tatry
Przyczyna śmierci w lawinie
Zawód, zajęcie geolog

Anna Antkiewicz (ur. 27 lipca 1953 w Nowym Sączu, zm. 28 stycznia 2004 w Tatrach) – polska geolog, taterniczka i grotołaz.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Anna Antkiewicz ukończyła II Liceum Ogólnokształcące w Nowym Sączu. Studiowała geologię na Uniwersytecie Warszawskim, ukończyła studia geologiczne (ze specjalnością geologia morza) na Uniwersytecie Gdańskim.

Nigdy nie pracowała w wyuczonym zawodzie. W 1994 roku założyła firmę „Karramba”.

Speleologia[edytuj | edytuj kod]

W 1979 roku uczestniczyła w pierwszym integralnym przejściu jaskini Antro del Corchia (deniwelacja 950 m) we Włoszech i drugim przejściu jaskini Abisso Fighiera (830 m). W 1981 roku zorganizowała i kierowała pierwszą wyprawą kobiecą do Provatiny (-407 m), najgłębszej ówcześnie znanej studni jaskiniowej Europy. W tym samym roku przeszła całą długość jaskini Abisso M. Gortani (–892 m).

Równolegle prowadziła badania jaskiń tatrzańskich, m.in.: Jaskini Wysokiej za Siedmioma Progami i Bańdziocha Kominiarskiego.

Należała do Akademickiego Klubu Speleologii i Alpinizmu w Zabrzu, później do Katowickiego Klubu Speleologicznego. Po powstaniu 1984 roku Sądeckiego Klubu Taternictwa Jaskiniowego PTTK w Nowym Sączu została jego prezesem i była nim do śmierci. W 1986 roku została instruktorem taternictwa jaskiniowego.

W 1988 roku kierowała przejściem wszystkich 7 den w Bańdziochu Kominiarskim (w sumie ok. 1440 m w deniwelacji). W 1989 roku prowadziła pierwsze zejście do dna Śnieżnej Studni (-692 m, bez biwaku i z poręczowaniem). Na początku lat 90. uczestniczyła w szeregu odkryć w Ptasiej Studni: połączeniu trzech jaskiń (Ptasiej Studni, Jaskini Lodowej Litworowej i Jaskini Nad Dachem) w jeden system, odkryciu Wielkiego Kłamcy – największego podziemnego jeziora w Tatrach, odkryciu Praśniętej. Szczegółowo zbadała Jaskinię Małą w Mułowej[1].

W 2002 roku była członkiem zespołu, który otrzymał nagrodę Kolosy za „eksplorację Jaskini Małej w Mułowej i odkrycie największej sali jaskiniowej w Tatrach”.

Zginęła w lawinie śnieżnej podczas podejścia do Jaskini Małej w Mułowej w Tatrach Zachodnich, wraz z trojgiem innych grotołazów (Magdaleną Jarosz, Piotrem Trzeszczoniem i Danielem Rusnarczykiem).

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Była żoną Krzysztofa Hancbacha, z którym miała córkę, Annę.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jaskinia Mała w Mułowej. [dostęp 2013-10-11].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]