Anna Lewicka z Lewickich

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Anna Lewicka
Ilustracja
Imię i nazwisko Anna Lewicka z Lewickich
Data i miejsce urodzenia 26 lipca 1852
Lwów
Data i miejsce śmierci 27 lipca 1932
Lwów
Narodowość polska
Język polski
Dziedzina sztuki pisarka, dziennikarka
Epoka pozytywizm, dwudziestolecie międzywojenne
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Anna Lewicka z Lewickich (ur. 26 lipca 1852 we Lwowie, zm. 27 lipca 1932 tamże) – polska pisarka, dziennikarka, popularyzatorka przyrody i historii dla dzieci[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodzona w rodzinie lwowskiego przemysłowca. W wieku pięciu lat straciła matkę i była wychowywana przez ciotkę oraz jej męża, zamożnego kupca i wiceprezydenta Lwowa. Od młodości znajdowała się pod wpływem koncepcji pozytywistycznych. Zrezygnowała z podjęcia studiów w Szwajcarii, mimo dobrych warunków materialnych. Rozpoczęła pracę nauczycielską w Stanisławowie. Wyszła za mąż za Feliksa Lewickiego, z którym miała córkę Jadwigę[1].

Była autorką tekstów i redaktorem w pismach: „Echo z Pokucia” (do 1887 – redagowała to pismo wspólnie z mężem), „Mały Światek” (od 1887 do 1920 – zamieszczała w nim artykuły przyrodnicze pod pseudonimami Duszyński i Anatol Zieliński) oraz „Nasz Towarzysz” i „Głos Polski”[1].

W roku 1926 została odznaczona Orderem Odrodzenia Polski[1].

Twórczość pisarska[edytuj | edytuj kod]

Tworzyła dużo, prawie wyłącznie dla dzieci i młodzieży. W twórczości łączyła hasła pozytywistyczne z tradycjami romantycznymi.

  • W jasnej wsi (1927),
  • Wśród dzieci i młodzieży różnych ludów (1927),
  • Wśród naszych łąk i borów (1930),
  • Z naszych pól i lasów (1930),
  • Z naszego morza i przymorza (1932).
  • Życie jak bajka (1931),
  • Wielki czarodziej Tomasz Alva Edison (1932),
  • Z młodych lat wieszcza (1933),
  • Za Napoleonem (1932),
  • O wynalazkach sprzed lat tysięcy i najnowszej doby (1924),
  • Jędrzej Góralczyk (1922),
  • Wesoły panicz (1931),
  • Danusia i Chińczycy (1932),
  • Wśród naszych łąk i borów (1930).

Źródło[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]